Proverbs 14

¹Een wijze vrouw bouwt haar huis; maar de dwaas breekt het af met haar eigen handen.

²Die in zijn oprechtheid wandelt, vreest de HEERE; maar die verkeerd in zijn wegen gaat, veracht Hem.

³In de mond van de dwaas is een roede voor zijn hoogmoed; maar de lippen der wijzen zullen hen bewaren.

⁴Waar geen runderen zijn, is de kribbe schoon; maar veel voederwinst komt door de kracht van het rund.

⁵Een getrouw getuige zal niet liegen; maar een valse getuige spreekt leugens uit.

⁶Een spotter zoekt wijsheid en vindt haar niet; maar voor hem die verstandig is, is kennis gemakkelijk.

⁷Ga weg van het aangezicht van een dwaas man, en gij zult geen lippen der kennis bij hem waarnemem.

⁸De wijsheid van de voorzichtigen is zijn weg te verstaan; maar de dwaasheid der dwazen is bedrog.

⁹Schuld maakt zich lustig over de dwazen; maar onder de oprechten is welwillendheid.

¹⁰Het hart kent zijn eigen bitterheid; en een vreemde zal zich niet met zijn vreugde inlaten.

¹¹Het huis van de goddelozen zal omgekeerd worden; maar de tent der oprechten zal groeien.

¹²Er is een weg die iemand recht voorkomt; maar zijn einde zijn wegen van de dood.

¹³Ook in lachen heeft het hart droefenis; en het einde van het vrolijk zijn is bedroefdheid.

¹⁴Die van hart afvallig is, zal zich verzadigen van zijn wegen; en een goed man zal zich verzadigen van zich zelf.

¹⁵De eenvoudige gelooft elk woord; maar de voorzichtige man let op zijn gang.

¹⁶Een wijze man vreest en wijkt van het kwaad; maar de dwaas draagt zich eigenmodig op en voelt zich zeker.

¹⁷Die haastig toornig wordt, handelt dwaas; en een man van boze aanslagen wordt gehaat.

¹⁸De eenvoudigen erven dwaasheid; maar de voorzichtigen zijn gekroond met kennis.

¹⁹De bozen buigen zich voor de goeden; en de goddelozen voor de poorten der rechtvaardigen.

²⁰De arme wordt zelfs van zijn buurman gehaat; maar de rijke heeft veel vrienden.

²¹Die zijn naaste veracht, zondigt; maar zalig is die zich over de armen ontfermt.

²²Dwalen zij niet die het kwaad beramen? maar barmhartigheid en waarheid zullen voor die het goede beramen zijn.

²³In alle arbeid is winst; maar het spreken der lippen brengt alleen gebrek.

²⁴De kroon der wijzen is hun rijkdom; maar de dwaasheid der dwazen is dwaasheid alleen.

²⁵Een waarachtig getuige redt zielen; maar die leugens uitspruit, brengt bedrog.

²⁶In de vreze der HEERE is sterke vertrouwen; en Zijn kinderen zullen een toevluchtsoord hebben.

²⁷De vreze der HEERE is een fontein des levens, opdat men zich wende van de strikken des doods.

²⁸In de menigte van het volk is de glorie des konings; maar in het gebrek aan volk is de ondergang des vorsten.

²⁹Die langzaam toornig wordt, is van groot verstand; maar die haastig van geest is, verheft dwaasheid.

³⁰Een rustig hart is het leven van het vlees; maar nijdigheid is de verrotting der beenderen.

³¹Die de arme onderdrukt, hoont zijn Maker; maar die zich over de behoeftigen ontfermt, eert Hem.

³²De goddeloze wordt neergeworpen in zijn boosdoenerij; maar de rechtvaardige heeft een toevlucht in zijn dood.

³³Wijsheid rust in het hart van hem die verstand heeft; maar hetgeen in het binnenste der dwazen is, wordt bekend gemaakt.

³⁴Gerechtigheid verheft een volk; maar zonde is een smaad voor enig volk.

³⁵Het welbehagen des konings is jegens een knecht die verstandig handelt; maar zijn toorn zal tegen hem zijn die schande brengt.