Proverbs 14

¹Kobieta mądra buduje dom swój: ale głupia burzy go własnymi rękami.

²Ten, który chodzi w uczciwości swojej, boi się PANA: ale ten, który postępuje przewrotnie, wzgardy Mu daje.

³W ustach głupiego jest rózga pychy: ale wargi mędrców będą go strzec.

⁴Gdzie nie ma wołów, żłób pozostaje pusty: ale obfitość jest dzięki sile wołu.

⁵Świadek wierny nie będzie kłamać: ale świadek fałszywy wypowiada kłamstwa.

⁶Szydera szuka mądrości i nie znajduje jej: ale wiedza jest łatwa dla tego, który rozumie.

⁷Odejdź od oblicza człowieka głupiego, jeśli nie spostrzegasz w nim warg wiedzy.

⁸Mądrość roztropnego polega na zrozumieniu drogi jego: ale głupota głupców jest oszustwem.

⁹Głupcy drwią z grzechu: ale pośród sprawiedliwych mieszka łaska.

¹⁰Serce zna gorzkość swoją: i obcy się nie wmieszuje w radość jego.

¹¹Dom złośnika będzie zniszczony: ale namiot prawych będzie się rozmnażać.

¹²Jest droga, która się wydaje słuszna człowiekowi, ale koniec jej wiedzie do śmierci.

¹³Nawet w śmiechu serce odczuwa smutek: i koniec tej wesołości jest smutek.

¹⁴Ten, który odstępuje w sercu, będzie nasycony swoimi drogami: a człowiek dobry będzie zadowolony sobą.

¹⁵Prostak wierzy każdemu słowu: ale roztropny uważa dobrze na swoją drogę.

¹⁶Mądry człowiek się boi i odstępuje od zła: ale głupiec się gniewna i jest pewny siebie.

¹⁷Ten, który szybko się gniewna, postępuje głupio: a człowiek ze złymi zamiarami jest nienawidzony.

¹⁸Prostak dziedziczy głupotę: ale roztropni są ukoronowani wiedzą.

¹⁹Źli kłaniają się dobrym: a niegodziwi przy bramach sprawiedliwych.

²⁰Biedny jest nienawidzony nawet przez swojego sąsiada: ale bogaty ma wielu przyjaciół.

²¹Ten, który wzgardy daje swojemu bliźniemu, grzeszy: ale szczęśliwy jest ten, który ma miłosierdzie dla ubogich.

²²Czyż ci, którzy projektują zło, nie błądzą? ale miłosierdzie i prawda będą dla tych, którzy projektują dobro.

²³W każdej pracy jest zysk: ale sam gadanie warg wiedzie tylko do ubóstwa.

²⁴Koroną mądrych jest ich bogactwo: ale głupota głupców jest głupotą.

²⁵Świadek wierny ratuje dusze: ale świadek zwodniczy mówi kłamstwa.

²⁶W bojaźni PANA jest mocna pewność: i jego dzieci będą miały miejsce schronienia.

²⁷Bojaźń PANA jest źródłem życia, aby uniknąć pułapek śmierci.

²⁸W liczbie ludu jest chwała króla: ale w braku ludu jest zniszczenie księcia.

²⁹Ten, który powoli się gniewa, ma wielkie rozeznanie: ale ten, który szybko się gniewa, wywyższa głupotę.

³⁰Spokojne serce daje życie ciału: ale zawiść jest zgnilizną kości.

³¹Ten, który uciska ubogiego, lekceważy jego Stwórcę: ale ten, który okazuje mu honor, ma miłosierdzie dla ubogich.

³²Niegodziwiec jest pędzony swoją niegodziwością: ale sprawiedliwy ma nadzieję nawet w śmierci.

³³W sercu rozumnego spoczywała mądrość: ale to, co w śród głupców, jest wiadome.

³⁴Sprawiedliwość wywyższa naród: ale grzech jest wstydem dla narodu.

³⁵Łaska króla jest dla sługi mądrego: ale gniew jego jest przeciwko temu, który przynosi wstyd.