Proverbs 1

¹Przysłowia Salomona, syna Dawida, króla Izraela.

²Aby poznać mądrość i naukę; aby zrozumieć słowa rozsądku:

³Aby być pouczonym w drogach mądrości, w sprawiedliwości, sądzie słusznym i postępowaniu prawidłowym:

⁴Aby ostrości dać prostaczkom i młodzieńcowi wiedzę oraz celowość:

⁵(Mądry człowiek, słuchając, pozyska jeszcze więcej nauki, a czyny człowieka rozsądnego będą mądrze kierowane:)

⁶Aby pojąć znaczenie przysłów i alegorii, słów mędrców i ich zagadek tajemnych.

⁷Bojaźń Pana jest początkiem wiedzy; ale głupcy mają pogardę dla mądrości i nauki.

⁸Synu mój, słuchaj nauczania ojca swego i nie odrzucaj nauki matki swojej:

⁹Albowiem będą one wieńcem łaski na twojej głowie i łańcuchem ozdobnym przy twojej szyi.

¹⁰Synu mój, jeśli grzesznicy chcieliby cię zwieść ze ścieżki sprawiedliwości, nie idź z nimi.

¹¹Jeśli powiedzą: Chodź z nami; zastawmy zasadzkę na niewinnych, bez przyczyny czyhajmy na uczciwych;

¹²Pochłonięmy ich żywcem, jak Szeo1, i całych, jak tych, którzy schodzą do grobu;

¹³Zdobędziemy majatek wielki, napełnimy nasze domy łupem:

¹⁴Los twój będzie z nami, wspólną będziemy mieć sakiewkę:

¹⁵Synu mój, nie idź z nimi; powstrzymaj swoje kroki od ich ścieżek:

¹⁶Albowiem nogi ich biegnąfdo złego i pędzą, aby przelać krew.

¹⁷Zaiste, na próżno rozciąga się sieć przed oczyma ptaka:

¹⁸A oni czyhają na ich własną krew i zastawiam pułapkę dla samych siebie.

¹⁹Taki jest los każdego, kto ściga zysk; odbiera on życie jego posiadaczom.

²⁰Mądrość woła na ulicach; głos jej słychać na placach:

²¹Słowa jej rozlegają się na zebraniach i w bramach miasta:

²²Dokąd długo, prostaczki, będziecie kochać prostotę? i wyniosłość będzie wam miła? jak długo głupcy będą nienawidzić wiedzy?

²³Nawróćcie się na moje nagany; oto wyleję na was ducha mojego i objawię wam słowa moje.

²⁴Ponieważ nie słuchaliście głosu mojego; nikt nie zwracał uwagi na wyciągniętą rękę moją;

²⁵Zignorowaliście wszystkie moje rady i nie chcieliście mych nagań:

²⁶Dlatego ja będę się śmiać w dzień nieszczęścia waszego; będę kpił z waszego strachu;

²⁷Gdy strach wasz przyjdzie jak burza i niedola wasza jak wicher; gdy przyjdzie na was cierpienie i boleść.

²⁸Wtedy mnie wzywać będą, ale nie odpowiem; szukać mnie będą gorliwie, ale mnie nie znajdą:

²⁹Ponieważ nienawidzili wiedzy i nie wybrali bojaźni Pańskiej:

³⁰Nie chcieli mej rady i gardził wszystkimi naganiami moimi.

³¹Pożądają owocu drogi swojej, i będą nasyceni zamysłami serc swoich.

³²Albowiem zaślepienie prostaczków ich zabije, a beztroska głupców ich zniszczy.

³³Ale kto mnie słucha, będzie mieszkał bezpiecznie i spokojnie, bez obawy przed złem.