Proverbs 6

¹Synu mój, jeśli będziesz poręczycielem dla przyjaciela twojego, jeśli zabiłeś sobie rękę z obcym,

²Jesteś schwytany słowami ust twoich, złapany słowami ust twoich.

³Uczyń tedy to teraz, synu mój, i wybaw się, gdy wpadłeś w ręce przyjaciela twojego; pójdź, upokorz się i upewnij przyjaciela twojego.

⁴Nie daj snu oczom twoim, ani drzemoty powiekom twoim.

⁵Wybaw się jak sarna z ręki myśliwego, i jak ptak z ręki ptasznika.

⁶Pójdź do mrówki, ty leniwcze; rozważ drogi jej i bądź mądry:

⁷Która nie mając przywódcy, nadzorcy ani władcy,

⁸Przygotowuje chleb swój w lecie i zbiera żywność swoją w żniwie.

⁹Jak długo będziesz spać, o leniwcze? Kiedy powstaniesz ze snu twojego?

¹⁰Jeszcze mały sen, mały drzemka, mały splot rąk do snu:

¹¹Tak przyjdzie na ciebie ubóstwo jak podróżny, a niedostatek jak mąż zbrojny.

¹²Człowiek niegodzwy, mąż bezbożny chodzi z usta przekręconego.

¹³Mruga oczami, mówi stopami, wskazuje palcami;

¹⁴Przewrotność w sercu jego, nieustannie knuje złość; sieję niezgodę.

¹⁵Dlatego nagle przyjdzie na niego nieszczęście; nagle będzie złamany bez ratunku.

¹⁶Sześć rzeczy nienawidzi Pan; tak siedem są obrzydliwością dla niego:

¹⁷Oczy wyniosłe, język kłamliwy i ręce przelające krew niewinną,

¹⁸Serce, które knuje myśli przewrotne, nogi chętne do biegu na złość,

¹⁹Świadka kłamliwego, który mówi kłamstwa, i tego, który sieję niezgodę między braci.

²⁰Synu mój, strzeż przykazania ojca twojego i nie opuszczaj ustawy matki twojej:

²¹Wiąż je nieustannie na sercu twoim i założy je sobie za szyję.

²²Kiedy pójdziesz, będzie cię prowadzić; kiedy będziesz spać, będzie cię strzec; a kiedy się obudzisz, będzie z tobą rozmawiać.

²³Albowiem przykazanie jest lampą; a prawo jest światłem; a pouczenia karności są drogą życia:

²⁴Aby cię strzec przed kobietą złą, przed pochlebstwem języka cudzoziemki.

²⁵Nie pragnij piękności jej w sercu twoim; niech cię nie złapie rzęsy jej.

²⁶Bowiem przez kobietę rozpustną człowiek sprowadza się do kawałka chleba: a cudzołożnica poluje na dusze cenną.

²⁷Czy może człowiek wziąć ogień w łono swoje, a odzież jego się nie spali?

²⁸Czy może ktoś chodzić po węglach rozpalonych, a nogi jego się nie spalą?

²⁹Tak ten, który wchodzi do żony bliźniego swego; każdy, kto jej dotknie, nie będzie niewinny.

³⁰Nie gardzą złodziejem, jeśli kradnie, aby nasycić duszę swoją, gdy go głód;

³¹Ale jeśli będzie złapany, przywróci siedmiokrotnie; da wszystko mienie domu swojego.

³²Ale ten, kto cudzołoży z kobietą, brak mu rozumu: ten, kto to czyni, niszczy duszę swoją.

³³Zranienie i hańbę odniesie; i jego wstyd nie będzie wymazany.

³⁴Albowiem zazdrość jest gniewem człowieka: nie oszczędzi w dniu pomsty.

³⁵Nie uzna żadnego okupu; ani będzie zadowolony, choć dasz wiele darów.