Proverbs 8

¹Czyż mądrość nie wołaJa? I rozum nie wysuwa swego głosu?

²Na szczycie miejsc wysokich stoi, przy drodze na ścieżkach.

³Woła przy bramach, przy wejściu do miasta, przy wejściu do drzwi.

⁴Do was, o męże, wołam; i głos mój do synów człowieczych.

⁵O prostacy, pojmijcie mądrość; a wy głupcy, obmyślcie sobie serce roztropne.

⁶Słuchajcie; albowiem rzeczy doskonałe będę mówić, i otwarcie ust moich będą rzeczy słuszne.

⁷Albowiem usta moje będą mówić prawdę; a niegodziwość jest obrzydliwością dla warg moich.

⁸Wszystkie słowa ust moich są w sprawiedliwości; nie ma w nich nic przewrotnego ani przekręcającego się.

⁹Wszystkie są jasne dla tego, który rozumie, i proste dla tych, którzy znajdują wiedzę.

¹⁰Przyjmijcie nauczenie moje, a nie srebro; i wiedzę raczej niż złoto wybrane.

¹¹Albowiem mądrość jest lepsza niż rubiny; i wszystkie rzeczy, które się pragnie, nie są jej równe.

¹²Ja, mądrość, mieszkam z roztropnością, i znajduję wiedzę namysłów.

¹³Bojaźń Pańska jest nienawidzić zło: pychę, i butę, i drogę złą, i usta przewrotne, nienawidzę.

¹⁴Rada moja jest i rozum prawdziwy: ja jestem rozumienie; ja mam moc.

¹⁵Przeze mnie królowie panują, i książęta wydają wyroki sprawiedliwe.

¹⁶Przeze mnie książęta panują, i szlachta, i wszyscy sędziowie ziemi.

¹⁷Miłuję tych, którzy mnie miłują; a którzy mnie pilnie szukają, znajdą mnie.

¹⁸Bogactwa i cześć są ze mną; owszem, bogactwa trwałe i sprawiedliwość.

¹⁹Owoc mój jest lepszy niż złoto, owszem niż złoto czyste; i dochód mój lepszy niż srebro wybrane.

²⁰Prowadzę na drodze sprawiedliwości, w pośród ścieżek sądu:

²¹Aby tych, którzy mnie miłują, udzielić im majątku; i skarby ich napełnię.

²²Pan posiadł mnie na początku drogi swojej, przed dziełami swoimi starożytnymi.

²³Od wieczności byłam ustanowiona, od początku, zanim jeszcze ziemia była.

²⁴Gdy nie było głębin, byłam wydana; gdy nie było źródeł obfitujących w wodę.

²⁵Zanim góry były osadzone, zanim pagórki byłam wydana:

²⁶Zanim uczynił ziemię, i pola, i pierwszy pył świata.

²⁷Gdy nieba przygotowywał, tam byłam: gdy cyrklem mierzył przepaść:

²⁸Gdy obłoki umacniał w górze: gdy źródła głębin utwierdzał:

²⁹Gdy morzu prawo jego dał, aby wody nie przekraczały rozkazu jego: gdy fundamenty ziemi założył:

³⁰Tedy byłam przy nim, jako wychowanka: i byłam co dzień radością jego, weseląc się zawsze przed nim;

³¹Weseląc się w zamieszkanej części ziemi jego; i rozkoszą moją byli synowie ludzi.

³²Teraz tedy słuchajcie mnie, o dziatki: albowiem błogosławieni są ci, którzy strzegą dróg moich.

³³Słuchajcie nauki, i bądźcie mądrzy, i nie odrzucajcie jej.

³⁴Błogosławiony jest człowiek, który mnie słucha, czuwając codziennie przy bramach moich, czekając u progów drzwi moich.

³⁵Albowiem kto mnie znalazł, znalazł życie, i otrzyma łaskę od Pana.

³⁶Ale który grzeszy przeciwko mnie, działa gwałt swojej duszy: wszyscy, którzy mnie nienawidzą, miłują śmierć.