Psalms 10

¹Waarom staat Gij van verre af, O HERE? Waarom verbergt Gij Uzelf in tijden van nood?

²De goddeloze vervolgd de arme in zijn hoogmoed; laat hem worden gegrepen in de listen die hij heeft beraamd.

³Want de goddeloze roemt zich van de begeerte zijns harten, en prijst den gierigaard, dien de HERE verfoeiet.

⁴De goddeloze, door de trots zijns aangezichts, zoekt God niet; God is niet in al zijn gedachten.

⁵Zijn wegen zijn altijd vol moeite; Uw oordelen zijn hoog boven uit zijn gezicht; al zijn vijanden blaast hij aan.

⁶Hij heeft in zijn hart gezegd: Ik zal niet worden bewogen; want ik zal in geen tegenspoed komen.

⁷Zijn mond is vol van vervloeken en bedrog en bedriegerij; onder zijn tong is schadelijkheid en onwaarheden.

⁸Hij zit op de loerplaatsen der dorpen; op de verborgen plaatsen doodt hij de onschuldigen; zijn ogen zijn heimelijk tegen de armen gericht.

⁹Hij ligt in het verborgene op de loer als een leeuw in zijn hol; hij ligt op de loer om de arme te vangen; hij vangt de arme als hij hem in zijn net trekt.

¹⁰Hij hurkt neer en buigt zich, opdat de armen mogen vallen door zijn sterken.

¹¹Hij heeft in zijn hart gezegd: God heeft vergeten; Hij verbergt Zijn aangezicht; Hij zal het nooit zien.

¹²Sta op, O HERE; O God, hef Uw hand op; vergeet de nederigen niet.

¹³Waarom veracht de goddeloze God? Hij heeft in zijn hart gezegd: Gij zult het niet vorderen.

¹⁴Gij hebt het gezien; want Gij aanschouwt moeite en verdriet, om het met Uw hand te vergelden; de arme beveelt zich Uw hand toe; Gij zijt de Helper der wezen.

¹⁵Breek de arm van de goddeloze en de boosdoener; zoek zijn goddeloosheid tot gij geen vind.

¹⁶De HERE is Koning in eeuwigheid en tot in eeuwigheid; de heidenen zijn uit Zijn land vergaan.

¹⁷HERE, Gij hebt de begeerte der nederigen gehoord; Gij zult hun hart bereiden, Gij zult Uw oor doen horen;

¹⁸Om te richten de wezen en de onderdrukten, opdat de mens der aarde niet meer zou tyrannizeren.