Psalms 137

¹Nad rzekami Babilonu -- tam siedliśmy, i płakaliśmy, wspominając Zjon.

²Na wierzbach pośród niego powiesiliśmy nasze harfy.

³Bowiem tam nasi oprawcy prosili nas o słowa pieśni, i nasi łupcy -- o radość: `Śpiewajcie nam pieśń o Zjonie.'

⁴Jakże śpiewać pieśń Pana na ziemi obcej?

⁵Jeśli cię zapomnę, o Jerozolimo, niech moja prawa ręka zapomni!

⁶Mój język niech przylgnie do podniebienia, jeśli cię nie będę pamiętać, jeśli Jerozolimę nie wyniosę ponad moją główną radość.

⁷Pamiętaj, Panie, na synów Edogu, na dzień Jerozolimy, na tych mówiących: `Zburzcie, zburzcie aż do jej fundamentów!'

⁸O córo Babilonu, o zniszczona, błogosławiony, kto ci odda za uczynki, które nam uczyniłaś.

⁹Błogosławiony, kto uchwyci i roztrzaska twoich niemowlęta o skałę!