Psalms 141

¹Ik roep tot U, Heer, kom haastig tot mij; hoor mij wanneer ik tot U roep.

²Laat mijn gebed voor U gesteld zijn als wierook; laat het heffen van mijn handen zijn als het avondoffer.

³Stel een wacht over mijn mond, Heer; bewaar de deur van mijn lippen.

⁴Laat mijn hart niet verleid worden tot het kwade, opdat ik niet deelneme aan boze daden met hen die kwaaddoeners zijn; laat mij niet eten van hun lekkernijen.

⁵Laat een rechtvaardige mij slaan—dat is een gunst; laat hem mij bestraffen—dat is olie op mijn hoofd. Mijn hoofd zal het niet weigeren, want mijn gebed zal nog steeds tegen de daden van kwaaddoeners zijn.

⁶Hun oversten zullen van de rotsen worden geworpen, en de bozen zullen leren dat mijn woorden welgesproken waren.

⁷Zij zullen zeggen: "Gelijk als iemand de aarde ploegt en omwoelt, zijn onze beenderen verstrooId aan de mond van het graf."

⁸Maar mijn ogen zijn op U gericht, Soevereine Heer; in U zoek ik toevlucht—geef mij niet over aan de dood.

⁹Bewaar mij veilig voor de vallen die door kwaaddoeners zijn gesteld, voor de strikken die zij voor mij hebben gelegd.

¹⁰Laat de bozen in hun eigen netten vallen, terwijl ik veilig voorbijga.