Psalms 144

¹Błogosławiony będzie Pan, moja Skało, który szkolił moje ręce do walki, moje palce do bitwy.

²On jest moim miłosiernym Bogiem i moją twierdzą, moją ostoją i moim wybawcą, moją tarczą, w której szukam schronienia, który poddaje ludy pode mną.

³Panie, czym są ludzie, że się nimi zajmujesz, śmiertelnicy, że o nich myślisz?

⁴Są podobni odechowi; ich dni są jak przelotny cień.

⁵Rozłóż swe niebiosa, Panie, i zstąp; dotknij gór, aby się dymiły.

⁶Wyślij błyskawice i rozpros nieprzyjaciół; wypuść swe strzały i poraż ich.

⁷Wyciągnij rękę z wysoka; wybaw mnie i uratuj z wód groźnych, z rąk obcych.

⁸których usta pełne są kłamstw, których prawa ręka jest podstępna.

⁹Śpiewać będę Tobie pieśń nową, mój Boże; na dziesięciostrunnej lutni będę Ci grać.

¹⁰Tobie, który dajesz zwycięstwo królem, który wybawiasz sługę swojego Dawida. Od miecza śmiercionośnego

¹¹wybaw mnie; uratuj mnie z rąk obcych, których usta pełne są kłamstw, których prawa ręka jest podstępna.

¹²Wtedy nasi synowie w młodości będą jak dobrze nawodnione rośliny, a nasze córki jak filary rzeźbione na ozdobę pałacu.

¹³Nasze spichlerze będą pełne wszelkiego dobra. Nasze owce będą się mnożyć w tysiącach, w dziesiątkach tysięcy na naszych polach.

¹⁴Nasze woły będą ciągnąć ciężkie brzemiona. Nie będzie łamania murów, nie będzie prowadzenia do niewoli, nie będzie krzyku biedy na naszych ulicach.

¹⁵Błogosławiony jest lud, dla którego tak jest; błogosławiony jest lud, którego Bogiem jest Pan.