Psalms 14

¹<Dla tego, który przewodzi śpiewom. Psalmu Dawidowego.> Głupiec powiedział w sercu swoim: Nie ma Boga. Ponieśli się w zbrodnie, uczynili dzieła obrzydliwe; nie ma nikogo, który by czynił dobro.

²Pan patrzył z nieba na synów ludzkich, aby zobaczyć, czy jest ktoś rozumny, szukający Boga.

³Wszyscy zboczyli z drogi; wszyscy ponieśli się w zbrodnie; nie ma nikogo, który by czynił dobro, ani nawet jednego.

⁴Czy nie wiedzą wszyscy ci, którzy popełniają złość? Pożerają lud mój jak się pożera chleb; do Pana się nie modlą.

⁵Wtedy ogarnęła ich wielka trwoga, albowiem Bóg jest w pokoleniu sprawiedliwych.

⁶Rady ubogiego chcecie zawstydzić, ale Pan jest jego ucieczką.

⁷Och, żeby z Syjonu przyszło zbawienie Izraela! Gdy Pan przywróci szczęście ludowi swojemu, radować się będzie Jakub i weselić się będzie Izrael.