Psalms 22

¹Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? Czemuś daleko od pomocy mi i od słów mego wołania?

²Boże mój, wołam w dzień, ale nie odpowiadasz; i w nocy, i nie milknę.

³Lecz Ty jesteś święty, O Ty, który mieszkasz w pochwałach Izraela.

⁴Ojcowie nasi ufali w Tobie: ufali, a Ty ich wybawiłeś.

⁵Wołali do Ciebie i byli wybawieni: ufali w Tobie i nie zostali zawstydzeni.

⁶Ale ja jestem robakiem, nie człowiekiem; pośmiewiskiem ludzi i wzgardzonym przez naród.

⁷Wszyscy, którzy mnie widzą, drwią ze mnie: rozciągają wargi, kiwają głową mówiąc:

⁸Powierz się Panu; niech Go wybawi: niech Go wyswobodzi, skoro się nim delektuje.

⁹Lecz Ty jesteś Tym, który wyjąłeś mnie z łona; Ty uczyniłeś mnie ufającym, gdy byłem na piersiach matki mojej.

¹⁰Na Tobie zostałem położony od łona; Ty jesteś moim Bogiem od czasu, gdy mnie urodziła matka moja.

¹¹Nie oddalaj się ode mnie, bo utrapienie jest bliskie; bowiem nie ma nikogo, kto by pomógł.

¹²Wiele byków mnie otacza; mocarni byków z Basanu mnie oblegają.

¹³Rozdziewają usta na mnie jak lew drapieżny i ryczący.

¹⁴Jestem rozlany jak woda, a wszystkie moje kości są wytrącone z miejsca: serce moje jest jak wosk; rozpuszcza się we mnie.

¹⁵Moja siła wysusza się jak czerepa; język mój przykleja się do szczęk; i Ty sprowadziłeś mnie do prochu śmierci.

¹⁶Bowiem psy mnie otaczają: zbór złoczyńców mnie obległ; przebili moje ręce i nogi moje.

¹⁷Mogę liczyć wszystkie moje kości; patrzą i wpatrują się we mnie.

¹⁸Dzielą się moimi szatami i na moją odzież losują się.

¹⁹Lecz Ty, Panie, nie oddalaj się: moja ochrono, pośpiesz mi na pomoc.

²⁰Wyswobodź duszę moją od miecza, moją jedyną od mocy psa.

²¹Spasaj mnie z paszczy lwa; tak, od rogów dzików wysłuchałeś mnie.

²²Będę opowiadać imię Twoje braciom moim: pośród zgromadzenia będę Cię chwalić.

²³Wy, którzy się boisz Pana, chwalcie Go; całe potomstwo Jakuba, chwała Jemu; i lękajcie się Go, całe potomstwo Izraela.

²⁴Bowiem nie wzgardził i nie obrzydzil ucisku uciśnionego; ani schował twarz swoją przed nim; lecz gdy wołał do Niego, wysłuchał.

²⁵Od Ciebie pochodzi moja pochwała w wielkim zgromadzeniu: spełnię moje śluby przed tymi, którzy się Ciebie boją.

²⁶Pokorni będą jeść i będą nasyceni; ci, którzy szukają Pana, będą Go chwalić: niech wasze serce żyje na wieki.

²⁷Wszystkie krańce ziemi będą pamiętać i zwrócą się do Pana; i wszystkie rodziny narodów będą się kłaniać przed Tobą.

²⁸Bowiem królestwo należy do Pana; i On panuje nad narodami.

²⁹Wszyscy tłuści ziemi będą jeść i kłaniać się: wszyscy, którzy zstępują do prochu, będą się pochylać przed Nim, nawet ten, który nie może utrzymać przy życiu duszy swej.

³⁰Potomstwo będzie Mu służyć; będzie to opowiedziane o Panu następnemu pokoleniu.

³¹Przyjdą i opowiedzą o Jego sprawiedliwości ludowi, który się urodzi, że On to uczynił.