Psalms 2

¹Waarom zijn de natiën zo geweldig in beweging, en waarom zijn de gedachten van het volk zo dwaas?

²De koningen der aarde hebben zich opgesteld, en de heersers zijn vast besloten, tegen de Here, en tegen de koning van zijn keuze, zeggende:

³Laten wij hun ketenen breken, en hun banden van ons afwerpen.

⁴Dan zal Hij, wiens troon in de hemelen is, lachen: de Here zal hen bespotten.

⁵Dan zal Hij tot hen spreken in Zijn toorn, en in Zijn grimmigheid zal Hij hen verschrikken:

⁶Maar Ik heb Mijn koning gezalfd op Mijn heilige berg Sion.

⁷Ik zal het besluit des Heren bekend maken: Hij heeft tot mij gezegd: Gij zijt Mijn zoon, heden heb Ik u gegenereerd.

⁸Vraag het van Mij, en Ik zal u de natiën tot erfenis geven, en de uiterste grenzen der aarde zullen onder Uw hand zijn.

⁹Gij zult hen regeren met een ijzeren roede; als pottenbakkerswerk zullen zij worden verbrijzeld.

¹⁰Wees daarom wijs, gij koningen: neemt Zijn onderricht aan, gij richters der aarde.

¹¹Dient de Here met vrees, en kust Zijn voeten met beven, terwijl gij Hem eert,

¹²Opdat Hij niet toornig worde, en gij vergaan op de weg; want Zijn toorn ontsteekt haast. Zalig zijn allen die op Hem vertrouwen.