Psalms 40

¹Dla Mistrza śpiewu. Psalm Dawida. Z udręką czekałem na Pana, i pochylił się ku mnie, i wysłuchał mego wołania.

²I wydobył mnie z groźnej jamy, z mułu i błota, i postawił nogi moje na skale, utwierdzając moje kroki.

³I włożył mi w usta nową pieśń, chwalę dla Boga naszego. Wielu to zobaczy i będzie się bać, i będzie ufać Panu.

⁴Błogosławiony człowiek, który uczynił Pana swoją ufnością, i nie zwrócił się ku dumnym, ani ku tym, którzy odwracają się ku kłamstwu.

⁵Wiele rzeczy uczyniłeś, Panie, Boże mój; cuda Twoje i myśli Twoje wobec nas, nie ma nikogo, kto by im dorównywał; chcę je opowiadać i głosić, są liczniejsze niż się da policzyć.

⁶Ofiary i dary nie pragnąłeś, uszy mi otworzyłeś; całopalenia i ofiary za grzech nie żądałeś.

⁷Wtedy powiedziałem: Oto idę, w zwoju księgi napisane jest o mnie,

⁸aby spełniać waszą wolę, Boże mój; pragnienie moje, a Twój zákon w sercu moim.

⁹Ogłosiłem sprawiedliwość Twoją w wielkim zgromadzeniu; oto usta moje nie powstrzymuję, Panie, Ty to wiesz.

¹⁰Sprawiedliwości Twojej nie kryłem w głębi serca mojego; wierność Twoją i zbawienie Twoje wyznałem, nie ukryłem miłości Twojej i prawdy Twojej przed wielkim zgromadzeniem.

¹¹Ty, Panie, nie wstrzymujesz miłosierdzia Twojego ode mnie; miłość Twoja i prawda Twoja zawsze mnie strzegą.

¹²Bo otoczą mnie nieszczęścia niezliczone, postigły mnie występki moje, i nie mogę patrzeć; są liczniejsze niż włosy na głowie mojej, a serce moje opuściło mnie.

¹³Raczy, Panie, wybaczyć mi; Panie, pospiesz mi na pomoc.

¹⁴Niech są zawstydzeni i zhańbieni wraz, ci którzy szukają duszy mojej, aby ją zagubić; niech się wycofają i będą w hańbie, ci którzy pragną mojego złego.

¹⁵Niech będą opuszczeni w swym wstydzeniu, ci którzy mówią do mnie: Ha, ha!

¹⁶Wszyscy szukający Ciebie radują się i weselą się w Tobie; ci, którzy miłują Twoje zbawienie, mówią ustawicznie: Pan będzie wielki!

¹⁷A ja jestem nędzny i ubogi; Pán myśli o mnie. Ty jesteś moją pomocą i wybawicielem moim, Boże mój; nie zwlekaj!