Psalms 41

¹Błogosławiony jest ten, kto troszczy się o nędzarza: PAN wybaczy go w czasie niedoli.

²PAN będzie go strzegł i utrzymywać go przy życiu; będzie błogosławiony na ziemi: i nie wydasz go w moc jego wrogów.

³PAN go wzmocni na łożu choroby: całe jego łoże odmienisz w jego niedze.

⁴Powiedziałem: Panie, bądź mi miłosierny: ulecz duszę moją; bo zgrzeszyłem przed Tobą.

⁵Moi wrogowie mówią złe rzeczy o mnie: Kiedy umrze i zniknie jego imię?

⁶A jeśli przyjdzie mnie odwiedzić, mówi rzeczy marnie: jego serce gromadzi niegodziwość; gdy wyjdzie na zewnątrz, rozpowiada to.

⁷Wszyscy, którzy mnie nienawidzą, szepcą razem przeciwko mnie: przeciwko mnie zamyślają moją zgubę.

⁸Mówią, że złe nieszczęście przykleił się do niego: a teraz, gdy leży, już nie wstanie.

⁹Nawet mój bliski przyjaciel, w którego ufałem, który jedział mój chleb, podniósł przeciwko mnie swoją piętę.

¹⁰Ale Ty, Panie, bądź mi miłosierny i podnieś mnie, abym im się odwdzięczył.

¹¹Po tym poznaję, że mnie miłujesz, że mój wróg nade mną się nie cieszy.

¹²A mnie podtrzymujesz w mojej uczciwości i stawiasz mnie przed Twoim obliczem na wieki.

¹³Błogosławiony będzie PAN, Bóg Izraela, od wieku i aż na wiek. Amen, i Amen.