Psalms 44

¹Wij hebben met onze oren gehoord, O God; onze vaderen hebben ons verteld wat Gij in hun dagen hebt gedaan, in de dagen van ouds.

²Gij hebt de naties met Uw hand uitgedreven, maar hebt hen geplant. Gij hebt de volkeren verdrukt, maar hebt hen uitgebreid.

³Want zij hebben het land niet in bezit genomen door hun eigen zwaard, noch heeft hun eigen arm hen gered; maar Uw rechterhand en Uw arm en het licht van Uw aanschijn, omdat Gij hen genadig waart.

⁴Gij zijt mijn Koning, O God. Beveel de overwinningen voor Jakob!

⁵Door U zullen wij onze tegenstanders neerwerpen. Door Uw naam zullen wij hen onder de voeten treden die tegen ons opstaan.

⁶Want ik zal niet op mijn boog vertrouwen, noch zal mijn zwaard mij verlossen.

⁷Maar Gij hebt ons van onze tegenstanders verlost, en hebt diegenen beschaamd die ons haten.

⁸In God hebben wij ons den gansen dag beroemt, en wij zullen Uw naam eeuwig danken. Sela.

⁹Maar nu hebt Gij ons verworpen en gebracht tot schande, en gaat niet uit met onze legers.

¹⁰Gij doet ons terugkeren voor de tegenstander. Diegenen die ons haten roven voor zichzelf buit.

¹¹Gij hebt ons als schapen ter spijziging gemaakt, en hebt ons onder de naties verstrooid.

¹²Gij verkoopt Uw volk voor niet, en hebt niets gewonnen bij hun verkoping.

¹³Gij stelt ons tot een smaad voor onze naburen, tot een spot en een beschimpering voor diegenen die om ons zijn.

¹⁴Gij stelt ons tot een spreekwoord onder de naties, tot een hoofdschudden onder de volkeren.

¹⁵Al den dag lang is mijn schande voor mij, en schaamte bedekt mijn aangezicht,

¹⁶Door de stem van hem die mij beledigt en mishandelt, vanwege de vijand en de wreker.

¹⁷Dit alles is over ons gekomen, en wij hebben U niet vergeten, noch zijn wij ontrouw aan Uw verbond geweest.

¹⁸Ons hart is niet teruggeweken, noch zijn onze stappen van Uw pad afgeweken,

¹⁹Hoewel Gij ons verbroken hebt in de verlaten plaats der jakhalzen, en ons bedekt hebt met de schaduw des doods.

²⁰Indien wij de naam van onze God vergeten hebben, of onze handen naar een vreemden god uitgespreid hebben;

²¹Zal God dit niet uitzoeken? Want Hij kent de geheimen des harten.

²²Ja, om Uwentwil worden wij den gansen dag lang gedood. Wij worden geacht als schapen ter slachting.

²³Waakt op! Waarom slaapt Gij, Heere? Staat op! Verwerpt ons niet in eeuwigheid.

²⁴Waarom verbergt Gij Uw aangezicht, en vergeet Gij onze ellende en onze onderdrukking?

²⁵Want onze ziel is tot het stof gebogen. Ons lichaam kleeft aan de aarde.

²⁶Staat op, om ons te helpen. Verlost ons om Uwer goedertierenheid wil.