Psalms 49

¹<Alamoth. Voor de oppermuziekmeester. Van de zonen van Korach. Een psalm.> Hoort dit, gij volkeren allen; luistert, gij allen die op de aarde woont.

²Beide gering en voornaam tezamen, de armen en de rijken.

³Uit mijn mond zullen wijsheidswoorden voortkomen; en het denkende van mijn hart zal kennis zijn.

⁴Ik zal mijn onderwijs in een spreuk doen hooren; ik zal mijn duistere woorden met muziek openbaren.

⁵Waarom zou ik vrezen in de dagen des kwaads, als de ongerechtigheid van mijn verdrukkers mij omringt?

⁶Van degenen die op hun goederen vertrouwen, en zich groot maken om de menigte van hun rijkdom.

⁷Waarlijk, niemand kan zijn ziel teruglossen door geld, noch aan God een losprijs voor zich geven;

⁸(Want de prijs voor de verlossing van zijn ziel is te groot, en hij zal het eeuwig nalaten.)

⁹Opdat hij eeuwig leve, en zijn voet de groeve niet zie.

¹⁰Want hij ziet dat wijze mannen sterven, de dwaas en de dier vergaan tezamen, en hun vermogen aan anderen nalaten.

¹¹Hun huis is de eeuwigheid, hun woningen tot alle geslachten; zij geven hun namen aan hun landen.

¹²Maar de mens blijft niet in eer; hij gelijkt de beesten, die vergaan.

¹³Dit is hun weg, hunne dwaasheid; en hunne nageslacht heeft behagen in hun woorden. (Sela.)

¹⁴Als schapen zijn zij voor de dood bestemd; de dood zal hen weiden; en de rechtvaardigen zullen over hen heersen in de morgenstond; hun gestalte zal in het graf verteren, zodat geen woning voor hen overblijft.

¹⁵Maar God zal mijn ziel verlossen uit de macht des grafs; want Hij zal mij opnemen. (Sela.)

¹⁶Vrees niet, wanneer een man rijk wordt, wanneer de heerlijkheid zijns huizes groot wordt;

¹⁷Want bij zijn dood zal hij niets medenemen; zijn heerlijkheid zal niet na hem afgaan.

¹⁸Hoewel hij in zijn leven zich zalig prees, en men hem zal prijzen, omdat hij zich goed doet,

¹⁹Zal hij ingaan tot de geslacht zijner vaderen; hij zal het licht nimmer meer aanschouwen.

²⁰De mens die in eer is, maar geen onderscheid heeft, gelijkt de beesten, die vergaan.