Psalms 49

¹Aan de Overste. -- Door zonen van Kora. Een Psalm. Hoort dit, alle gij volken, Geeft acht, alle gij inwoners der wereld.

²Zowel gering als groot, tezamen rijk en behoeftig.

³Mijn mond spreekt wijze dingen, En de opeenbaring mijns harten zijn dingen van inzicht.

⁴Ik neig tot een gelijkenis mijn oor, Ik open met een harp mijn raadsel:

⁵Waarom zou ik vrezen in dagen des kwaads? De ongerechtigheid mijner onderdrukkers omgeeft mij.

⁶Die op hun rijkdom vertrouwen, En in de menigte hunner welvaart, Tonen zich zelf dwaas.

⁷Een broeder kan niemand volstrekt loskopen, Hij geeft niet aan God zijn verzoening.

⁸En dierbaar is de verlossing hunner ziel, En zij is opgehouden -- tot in eeuwigheid.

⁹En nog leeft hij voortdurend, Hij ziet de kuil niet.

¹⁰Want hij ziet wijze mannen sterven, Tezamen de dwazen en brutalen vergaan, En hebben hun rijkdom anderen nagelaten.

¹¹Hun hart is: Hun huizen zijn tot in eeuwigheid, Hun tabernakel tot alle geslachten. Zij hebben hun namen uitgeroepen over de landen.

¹²En de mens in eer blijft niet, Hij is gelijk de beesten, zij zijn uitgeroeid.

¹³Dit hunne weg is dwaasheid voor hen, En hun nakomelingen behagen zich in hunne spreuken. Sela.

¹⁴Als schapen voor Sheol hebben zij zich gesteld, De dood temt hen, En de rechtvaardigen heersen over hen in de morgen, En hun gedaante is tot verganning. Sheol is een woning voor hem.

¹⁵Slechts, God lost mijn ziel los uit de hand van Sheol, Want Hij ontvangt mij. Sela.

¹⁶Vrees niet, wanneer een rijkdom verwerft, Wanneer de eer zijns huizes overvloedig wordt,

¹⁷Want bij zijn dood ontvangt hij niets, Zijn eer gaat niet met hem mede naar beneden.

¹⁸Want zijn ziel in zijn leven zegent hij zichzelf, (En zij prijzen u wanneer gij goed voor uzelf doet.)

¹⁹Het komt tot het geslacht zijner vaderen, In eeuwigheid zien zij het licht niet.

²⁰De mens in eer, die niet verstaat, Is gelijk de beesten, zij zijn uitgeroeid!