Psalms 50

¹Bóg potężny, Jehovah, przemówił i wezwał ziemię od wschodu słońca aż do jego zachodu.

²Z Syonu, doskonałości piękna, Bóg rozbłysł.

³Bóg nasz przychodzi i nie milczy: Ogień pożera przed Nim, a wokoło Niego jest bardzo burzliwie.

⁴Wzywa niebiosa ponad głową i ziemię, aby sądził swój naród:

⁵Zgromadźcie mi świętych moich, którzy zawarli ze Mną przymierze przez ofiarę.

⁶I niebiosa będą głosić Jego sprawiedliwość; albowiem Bóg jest sędzią sam sobie. Sela

⁷Słuchaj, ludu mój, a będę mówić; Izraelu, będę przeciwko tobie świadczył: Ja jestem Bóg, twój Bóg.

⁸Nie będę cię ganić za ofiary twoje; a całopalenia twoje są ciągle przede mną.

⁹Nie wezmę byka z domu twojego ani kozłów z owczarni twojej.

¹⁰Albowiem każda bestia lasu należy do mnie, i bydło na tysiąc pagórków.

¹¹Znam wszystkie ptaki gór; a dzikie zwierzęta pola należą do mnie.

¹²Gdybym zgłodniał, nie powiedziałbym tobie; albowiem świat należy do mnie i pełnia jego.

¹³Czy będę jeść mięso byków, lub pić krew kozłów?

¹⁴Złóż Bogu ofiarę dziękczynienia; i wykonaj ślubowania twoje Najwyższemu:

¹⁵I wzywaj mnie w dniu udręki; wybawię cię, a ty będziesz mną chwalić.

¹⁶A niepobożnemu mówi Bóg: Cóż masz do czynienia z tym, aby głosić przykazania moje, i żebyś brał przymierze moje w usta twoje,

¹⁷Gdy nienawidzisz pouczenia, i odrzucasz słowa moje za siebie?

¹⁸Gdy widziałeś złodzieja, zgadzałeś się z nim, i miałeś udział z cudzołożnikami.

¹⁹Dajesz usta twoje do złego, a język twój uje oszustwo.

²⁰Siadasz i mówisz przeciwko bratu twojemu; oszczercze syna matki twojej.

²¹To uczyniłeś, a milczałem; myślałeś, żem zupełnie taki jak ty: ale będę cię ganić i położę przed oczyma twoimi.

²²Rozważcie to, którzy zapominacie Boga, aby nie rozdarł was i nie było ratownika:

²³Kto składa ofiarę dziękczynienia, ten mnie chwali; a temu, który porządkuje drogę swoją, objawię zbawienie Boże.