Psalms 71

¹W Tobie, Panie, szukam schronienia; niech nigdy nie będę zawstydzony.

²W Twojej sprawiedliwości wyrwij mnie i wybaw mnie; nakłoń ku mnie ucho Twoje i zbaw mnie.

³Bądź mi skałą schronienia, do której zawsze mogę się udać; wydaj rozkaz, aby mnie zbawić, gdyż Ty jesteś moją skałą i moją twierdzą.

⁴Wyrwij mnie, Boże mój, z ręki bezboożnika, z objęcia tego, kto jest zły i okrutny.

⁵Albowiem Ty byłeś moją nadzieją, Panie Władco, moją ufnością od mojej młodości.

⁶Od urodzenia opierałem się na Tobie; Ty wyprowadziłeś mnie z łona matki mojej. Zawsze będę Cię chwalić.

⁷Stałem się znakiem dla wielu; Ty jesteś moją mocną twierdzą.

⁸Moje usta są pełne Twojej chwały, przez cały dzień opowiadają o Twojej wspaniałości.

⁹Nie odrzucaj mnie na moją starość; nie porzucaj mnie, gdy siła mi ubywa.

¹⁰Albowiem moi wrogowie mówią przeciwko mnie; ci, którzy czyhają, aby mnie zabić, naradzają się razem.

¹¹Mówią: Bóg go opuścił; ścigajcie go i łapcie go, gdyż nikt go nie wyrwie.

¹²Nie bądź daleko ode mnie, Boże mój; pospiesz się, Boże, by mi pomóc.

¹³Niech moi oskarżyciele giną w hańbie; niech ci, którzy chcą mi wyrządzić zło, będą okryci pogardą i wstydem.

¹⁴Co do mnie, będę zawsze mieć nadzieję; będę Cię chwalić coraz bardziej.

¹⁵Moje usta będą opowiadać o Twoich sprawiedliwych czynach, o Twoich aktach zbawienia przez cały dzień— choć nie wiem, jak je wszystkie opisać.

¹⁶Przyjdę i będę głosić Twoje potężne dzieła, Panie Władco; będę głosić Twoje sprawiedliwe czyny, tylko Twoje.

¹⁷Boże, od mojej młodości nauczałeś mnie, i aż do dziś opowiadam o Twoich wspaniałych dziełach.

¹⁸Nawet gdy będę stary i siwy, nie porzucaj mnie, Boże mój, dopóki nie głoszę Twojej mocy następnemu pokoleniu, Twoich potężnych dzieł wszystkim, którzy przyjdą.

¹⁹Twoja sprawiedliwość, Boże, sięga aż do niebios; Ty, który czyniłeś wielkie rzeczy. Któż jest podobny Tobie, Boże?

²⁰Chociaż dałeś mi doświadczyć licznych i gorzkich niedoli, przywrócisz moje życie; wyniesiesz mnie znów spod głębin ziemi.

²¹Pomnożysz moją cześć i pocieszysz mnie znowu.

²²Będę Cię chwalić na harfie za Twoją wierność, mój Boże; będę Ci śpiewać pochwałę na cytrze, Święty Izraela.

²³Moje wargi będą wykrzykiwać radość, gdy Ci śpiewam pochwałę— ja, którego Ty wybawiłeś.

²⁴Mój język przez cały dzień będzie opowiadać o Twoich sprawiedliwych czynach, albowiem ci, którzy chcieli mi wyrządzić zło, zostali zawstydzeni i poniżeni.