Psalms 73

¹Een psalm van Asaf. Waarlijk, God is goed voor Israël, voor hen die zuiver van hart zijn. En ik -- als iets kleins, zijn mijn voeten bijna uitgegleden,

²Als niets zijn mijn stappen uitgegleden, want ik ben jaloers geweest op de hovaardigen,

³Ik zie de vrede van de goddelozen, dat er geen banden zijn bij hun dood,

⁴En hun macht is vast.

⁵In het leed der stervelingen zijn zij niet, en met gewone mensen worden zij niet geploogd.

⁶Daarom heeft hoogmoed hen omgeven, geweld bedekt hen als een kleed.

⁷Hun oog puilt uit van vet. De gedachten van hun hart zijn overtredingen;

⁸Zij handelen verdorven, en spreken in de goddeloosheid der onderdrukking, van hoogte spreken zij.

⁹Zij hebben hun mond in de hemelen gezet, en hun tong wandelt op de aarde.

¹⁰Daarom keert Zijn volk zich hier naar toe, en waters der volheid worden voor hen uitgeperst.

¹¹En zij hebben gezegd: Hoe zou God het weten? En is er kennis in de Allerhoogste?

¹²Ziet, dezen zijn de goddelozen en gemakkelijken der eeuw, zij hebben sterkte vermeerderd.

¹³Waarlijk -- een ijdel ding! Ik heb mijn hart gezuiverd, en mijn handen in onschuld gewassen,

¹⁴En ik ben de ganse dag geploogd, en mijn terechtwwijzing is elke morgen.

¹⁵Indien ik zou gezegd hebben: Ik zal aldus spreken; ziet, dan zou ik het geslacht van Uw zonen bedrogen hebben.

¹⁶En ik denk dit te verstaan, het is moeite in mijn ogen,

¹⁷Tot ik in de heiligdommen Gods kom, en op hun einde let.

¹⁸Waarlijk, op glibberige plaatsen stelt Gij hen, Gij hebt hen doen vallen tot verwoesting.

¹⁹Hoe zijn zij in een ogenblik tot verwoesting geworden, zij zijn gansch vervangen door verschrikkingen.

²⁰Als een droom na het ontwaken, o Heer, na het ontwaken, hun beeld veracht Gij.

²¹Want mijn hart werd geweldig ontsteld, en mijn nieren prikten zich.

²²En ik ben ruw en weet niets. Een beest ben ik bij U geweest.

²³En ik ben altijd bij U, Gij hebt mijn rechterhand gegrepen.

²⁴Gij zult mij naar Uw raad leiden, en daarna in eer naar U ontvangen.

²⁵Wie heb ik in de hemelen? En buiten U begeert mijn hart niets op aarde.

²⁶Mijn vlees en mijn hart zijn verteend, rots mijns harten en mijn deel is God in eeuwigheid.

²⁷Want zie, diegenen die ver van U zijn, vergaan; Gij hebt uitgeroeid diegenen die van U afvallig zijn.

²⁸En ik -- nabijheid van God is mij goed; ik heb mijn toevlucht gesteld in de Heer Jehova, om al Uw werken te verhalen!