Psalms 73

¹Zapewne Bóg jest dobry dla Izraela, dla tych, którzy mają czyste serce.

²Lecz co do mnie, moje stopy prawie się pogubiły. Moje kroki niemal się poślizgnęły.

³Bowiem zazdrościłem pysznym, gdy zobaczyłem dobrostan bezbożnych.

⁴Albowiem w śmierci ich nie ma cierpień, a ich siła jest niewzruszona.

⁵Oni są wolni od ciężarów ludzi, ani nie są dotknięci plagą jak inni ludzie.

⁶Dlatego pycha jest jak łańcuch wokół ich szyi. Przemoc okrywa ich jak szata.

⁷Ich oczy wystają z tłuszczu. Ich umysły przekraczają granice zarozumiałości.

⁸Szydzą i mówią ze złością. W pychą grożą uciskiem.

⁹Wznoszą swe usta do nieba. Ich język wędruje po ziemi.

¹⁰Dlatego lud ich powraca do nich, i piją wody w obfitości.

¹¹Mówią: „Jakże Bóg może wiedzieć? Czy jest wiedza w Najwyższym?"

¹²Oto ci bezbożni. Będąc zawsze w spokoju, mnożą swe bogactwa.

¹³Zaiste, daremnie oczyściłem swe serce i umyłem dłonie w niewinności.

¹⁴Bowiem przez cały dzień byłem dotknięty plagą i ukarany każdego ranka.

¹⁵Gdybym powiedział: „Będę mówić tak," oto zdradziłbym pokolenie twoich dzieci.

¹⁶Gdy próbowałem to zrozumieć, było to zbyt bolesne dla mnie.

¹⁷Aż weszłem do świątyni Boga i rozważyłem ich ostateczny los.

¹⁸Zaiste, postawiłeś ich na śliskich miejscach. Zrzucasz ich do zagłady.

¹⁹Jak nagle są zniszczeni! Całkowicie są zmieceni terorem.

²⁰Jak sen, gdy ktoś się budzi, tak, Panie, gdy się przebudzisz, pogardisz ich urojeniami.

²¹Bowiem moja dusza była zasmucona. Byłem rozgoryczony w swoim sercu.

²²Byłem tak bez zmysłu i nieświadomy. Byłem bestią wobec ciebie.

²³Niemniej ja jestem ciągle z tobą. Trzymałeś moją prawą rękę.

²⁴Będziesz mnie prowadzić swoją radą, a potem weźmiesz mnie do chwały.

²⁵Kogo mam w niebie? Na ziemi nie ma nikogo, którego bym pragnął poza tobą.

²⁶Moje ciało i moje serce zawodzą, lecz Bóg jest siłą mojego serca i moim udziałem na wieki.

²⁷Zaiste, ci, którzy są daleko od ciebie, zginą. Zniszczyłeś wszystkich, którzy ci nie są wierni.

²⁸Lecz dla mnie dobrze jest przylgnąć do Boga. Uczyniłem Pana, Jahwe, moim schronieniem, abym opowiadał o wszystkich twoich dziełach.