Psalms 74

¹<Maskil. Van Asaf.> O God, waarom hebt gij ons voor altijd van u weggeworpen? Waarom rookt de gloed van uw toorn tegen de schapen van uw weide?

²Gedenkt aan uw gemeente, die gij in vervlogen dagen voor u hebt gekocht, aan het volk dat gij tot uw erfdeel hebt genomen; aan deze berg Sion, waar gij hebt gewoond.

³Verheft u, opdat gij ziet al de verwoestingen; al het kwaad, dat de vijand in het heiligdom heeft aangedaan.

⁴Uw tegenpartijders hebben hun geschreeuw doen horen in uw vergaderplaats; zij hebben hun tekenen opgericht.

⁵Men ziet hen als mannen, die de bijlen heffen tegen dicht opeengesloten bomen.

⁶En nu slaan zij al zijn panelen in met hamers en bijlen.

⁷Zij hebben uw heiligdom in brand gestoken; zij hebben de woning van uw naam tot de aarde toe ontheiligd.

⁸Zij hebben in hun hart gezegd: Laat ons hen allen tezamen verdelgen; zij hebben alle heiligdommen Gods in het land verbrand.

⁹Onze tekenen zien wij niet meer; daar is geen profeet meer, en niemand onder ons die weet, hoe lang dit nog duren zal.

¹⁰O God, hoe lang zal de tegenpartijder uw naam lasteren? Zal de vijand uw naam voor altijd bespotten?

¹¹Waarom trekt gij uw hand in, ja uw rechterhand? Steekt ze uit van onder uw kleed!

¹²En toch is God van ouds mijn Koning, die verlossing werkt in het midden der aarde.

¹³Gij hebt de zee door uw kracht in tweeën gedeeld; gij hebt de koppen der drakens te water verbroken.

¹⁴Gij hebt de koppen van de leviathan verbrijzeld; gij hebt hem tot voedsel gegeven aan het wild gedierte der zee.

¹⁵Gij hebt de fonteinen en beken opengesteld; gij hebt de eeuwig stromende rivieren drooggelegd.

¹⁶Uwe is de dag, en uwe ook de nacht; gij hebt het licht en de zon bereid.

¹⁷Gij hebt al de grenzen der aarde bepaald; zomer en winter hebt gij gemaakt.

¹⁸Gedenkt dit, o Heere, dat de vijand u lastert, en dat een dwaas volk uw naam bespotte.

¹⁹Geef niet aan het wild gedierte de ziel van uw duif; de zielen van uw armen niet in der eeuwigheid.

²⁰Ziet op het verbond; want de donkere plaatsen der aarde zijn vol van gruwelen.

²¹Laat de verslagene niet beschaamd van dannen gaan; laat de arme en ellendige uw naam roemen.

²²Sta op, o God, voer uw zaak; gedenkt hoe de dwaas u den gansen dag lastert.

²³Vergeet niet het geschreeuw van uw tegenstanders; het rumoer van uw vijanden gaat steeds omhoog.