Psalms 77

¹Aan de overste, voor Jeduthun. -- Een psalm van Asaf. Mijn stem is tot God, en ik roep, mijn stem is tot God, En Hij heeft naar mij geluisterd.

²Op een dag van mijn angst heb ik de Here gezocht, Mijn hand des nachts is uitgestrekt geweest, En zij houdt niet op, Mijn ziel heeft geweigerd zich te troosten.

³Ik gedenk Gods, en maak een geluid, Ik overdenk, en flauw wordt mijn geest. Sela.

⁴Gij hebt vatten genomen van de waken van mijn ogen, Ik ben bewogen, en spreek niet.

⁵Ik heb de dagen der oud aangerekend, De jaren der eeuwen.

⁶Ik gedenk mijn muziek des nachts, Met mijn hart overdenk ik, en mijn geest onderzoekt nauwkeurig:

⁷Zal de Here in eeuwigheid verwerpen? Zal Hij niet meer behagen voegen?

⁸Zal zijn goedertierenheid voor eeuwig ophouden? Het woord heeft gefaald voor alle geslachten?

⁹Heeft God Zijn weldaden vergeten? Heeft Hij in toorn Zijn ontfermingen gesloten? Sela.

¹⁰En ik zeg: Mijn zwakheid is, De veranderingen van de rechterhand van de Allerhoogste.

¹¹Ik noem de daden van Jah, Want ik gedenk van ouds Uw wonderen,

¹²En ik heb overpeinsd al Uw werk, En ik spreek over Uw daden.

¹³O God, in heiligheid is Uw weg, Wie is een groot god gelijk aan God?

¹⁴Gij zijt de God die wonderen doet. Gij hebt bekend gemaakt onder de volken Uw kracht,

¹⁵Gij hebt verlost met kracht Uw volk, De zonen van Jacob en Jozef. Sela.

¹⁶De wateren hebben U gezien, O God, De wateren hebben U gezien, Zij zijn bevreesd -- ook afgronden zijn ontsteld.

¹⁷Uitgegoten wateren hebben dichte wolken, De hemelen hebben een geluid voortgebracht, Ook -- Uw pijlen gaan op en neder.

¹⁸De stem van Uw donder is in de bolgewelven, Bliksemflitsen hebben de wereld verlicht, De aarde is bevend geworden, ja, zij schudt.

¹⁹In de zee is Uw weg, En Uw paden zijn in vele wateren, En Uw sporen zijn niet bekend geworden.

²⁰Gij hebt als een kudde Uw volk geleid, Door de hand van Mozes en Aäron!