Psalms 77

¹Dla vrchownika, na Jedutuna. Psalm Asafa. Głosem moim wołam do Boga, głosem moim do Boga, a On usłyszy mnie.

²W dniu ucisku mego szukałem Pana, ręka moja nocy rozpościerała się, i nie ustawała, a dusza moja odrzuciła pociechę.

³Wspominam Boga i wydaję głos, rozmyślam, a duch mój mdleje. Sela.

⁴Ty przytrzymałeś straże oczu moich, jestem poruszony i nie mówię.

⁵Policzyłem dni starożytne, lata wieków.

⁶Wspominam pieśń moją w nocy, z sercem moim medytuję, i duch mój pyta pilnie.

⁷Czy na zawsze Pan odrzuci? Czy już nie będzie się podobać?

⁸Czy miłosierdzie Jego ustawało na zawsze? Czy słowo Jego zawisło na wszystkie pokolenia?

⁹Czy Bóg zapomniał łask swoich? Czy w gniewie zamknął miłosierdzie swoje? Sela.

¹⁰I powiadam: słabość moja jest to, zmiana prawicy Wszechmogącego.

¹¹Wspominać będę czyny Pana, albowiem pamiętać będę cuda Twoje od dawna.

¹²I rozważać będę wszystkie dzieła Twoje, i o czynach Twoich rozmyślać będę.

¹³Boże, w świętości droga Twoja; któż Bogiem wielkim jest, jako Bóg?

¹⁴Ty jesteś Bogiem, który czyni cuda, wśród ludów Twoją moc ukazałeś.

¹⁵Z mocą odkupiłeś lud Twój, synów Jakuba i Józefa. Sela.

¹⁶Widziały Cię wody, Boże, widziały Cię wody, i bojaźnią się napełniły, rozruchy też głębin były.

¹⁷Obfitością wody chmury gęstnęły, głos wydawały nieba, i strzały Twoje latały tam i z powrotem.

¹⁸Głos gromu Twojego na niebie, błyski oświetliły świat, ziemia drgnęła i zadrżała.

¹⁹Drogą Twoją morze, i ścieżkami Twymi wody wielkie, a ślady Twoje nie były poznane.

²⁰Prowadziłeś jak stado lud Twój, ręką Mojżesza i Aarona!