Psalms 79

¹O Boże, narody wkroczyły w Twoją dziedzinę; Twoją świętą świątynię zbeszcześciły; Jerozolimę położyły w gruzach.

²Zwłoki sług Twoich dały za pokarm ptakom niebieskim, Mięso świętych Twoich zwierzętom ziemi.

³Krew ich rozlali jak wodę dokoła Jerozolimy; I nie było nikogo, kto by ich pogrzebał.

⁴Staliśmy się hańbą dla naszych sąsiadów, Przedmiotem szyderstwa i pohańbienia dla tych, którzy nas otaczają.

⁵Jak długo, o Panie? Czy będziesz gniewny na zawsze? Czy Twoja gorliwość płonąć będzie jak ogień?

⁶Wylej Twoją gniewność na narody, które Cię nie znają, I na królestwa, które Twojego imienia nie wzywają.

⁷Albowiem pożarli Jakuba, I jego siedlisko spustoszyli.

⁸Nie pamiętaj przeciwko nam nieprawości naszych ojców: Niech Twoje miłosierdzie szybko nas spotka; Albowiem jesteśmy bardzo poniżeni.

⁹Wspomóż nas, o Boże naszego zbawienia, dla chwały Twojego imienia; I wybaw nas, i odpuść nam nasze grzechy, dla imienia Twojego.

¹⁰Czemu narody mówić mają: Gdzie jest Bóg ich? Niech poznana będzie wśród narodów wobec nas zemsta za krew sług Twoich, która wylana jest.

¹¹Niech żałosny okrzyk więźnia dotrze do Ciebie: Według wielkości Twojej mocy zachowaj tych, którzy są skazani na śmierć;

¹²I oddaj naszym sąsiadom siedmiokrotnie w ich łono Ich pohańbienie, którym Ciebie pohańbili, o Panie.

¹³My, naród Twój i owce Twojej pastwiny, będziemy Ci dziękować na zawsze: Będziemy głosić Twoją chwałę wszystkim pokoleniom.