Psalms 92

¹Een psalm, -- Een lied voor de sabbatdag. Goed is het om den HEERE dank te zeggen, En aan Uw naam, o Allerhoogste, lof te zingen,

²Om des morgens Uw goedertierenheid te verkondigen, En Uw trouw in de nachten.

³Op tien snaren en op psalterium, Op higgajon, met harp.

⁴Want Gij hebt mij doen verheugen, o HEERE, in Uw werk; Over de werken Uwer handen zing ik.

⁵Hoe groot zijn Uw werken geworden, o HEERE, Zeer diep zijn Uw gedachten.

⁶Een ruw mens weet niet, En een dwaas verstaat dit niet; --

⁷Wanneer de goddelozen opspruiten als het kruid, En al de werkers der ongerechtigheid bloeien -- Opdat zij voor eeuwig en altijd vernield worden!

⁸En Gij zijt verheven in eeuwigheid, o HEERE.

⁹Want zie, Uw vijanden, o HEERE, Zie, Uw vijanden zullen vergaan, Zij scheiden zich af, al de werkers der ongerechtigheid.

¹⁰En Gij verheft als een reem mijn hoorn, Ik ben gezalfd met vers olie.

¹¹En mijn oog aanschouwt mijn vijanden, Der tegen mij opstanden horen mijn oren de bosdoeners.

¹²De rechtvaardigen bloeien als een palmboom, Als een ceder op de Libanon groeien zij.

¹³Die geplant zijn in het huis des HEEREN, In de voorhoven onzes Gods bloeien zij.

¹⁴Nog brengen zij voort op de ouderdom, Vet en groenend zijn zij,

¹⁵Om te verkondigen dat de HEERE, mijn rotssteen, recht is, En dat geen onrecht in Hem is!