Revelation 12

¹I ukazał się wielki znak na niebie: niewiasta obleczona w słońce, i księżyc pod jej stopami, i na jej głowie korona z dwunastu gwiazd;

²a była brzemienną; i wołała w bólach rozwiązania, miotana porodowymi mękkami.

³I ukazał się inny znak na niebie: oto smok wielki, czerwony, mający siedem głów i dziesięć rogów, i na głowach jego siedem diademów.

⁴I jego ogon pociągnął trzecią część gwiazd niebieskich i zrzucił je na ziemię: i smok stanął przed niewiastą, która miała rodzić, aby gdy urodzi, pożreć jej dziecko.

⁵I urodziła syna, mężczyznę, który ma rządzić wszystkimi narodami żelaznym berłem: a jej dziecko zostało podniesione do Boga i do jego tronu.

⁶A niewiasta uciekła na pustynię, gdzie ma przygotowane miejsce od Boga, aby tam ją żywili przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni.

⁷I była wojna na niebie: Michał i jego aniołowie walczyli przeciw smokowi; i smok walczył i jego aniołowie;

⁸I nie mogli się obronić, ani już nie znaleźli dla siebie miejsca na niebie.

⁹I wielki smok został zrzucony, wąż stary, zwany Diabłem i Szatanem, zwodzicielem całego świata; został zrzucony na ziemię, i jego aniołowie zostali zrzuceni z nim.

¹⁰I słyszałem głos wielki na niebie mówiący: Teraz przybyła zbawienie i moc i królestwo Boga naszego, i władza Chrystusa jego: bo oskarżyciel braci naszych został zrzucony, ten, który oskarżał ich przed Bogiem naszym dniem i nocą.

¹¹I oni zwycięży li go przez krew Baranka i przez słowo swojego świadectwa; i nie miłowali życia swojego nawet do śmierci.

¹²Dlatego weselcie się, niebiosa, i wy, którzy mieszkacie w nich. Biada ziemi i morzu: bo diabeł zstąpił do was, opromieniony wielkim gniewem, wiedząc, że ma mało czasu.

¹³A gdy smok widział, że został zrzucony na ziemię, prześladował niewiastę, która urodziła mężczyznę.

¹⁴I dane były niewiście dwa skrzydła wielkiego orła, aby mogła latać na pustynię do swojego miejsca, gdzie jest żywiona przez czas, i czasy, i połowę czasu, z oblicza węża.

¹⁵I wąż wylał z swojego pyska za niewiastą wodę jako rzekę, aby ją porwać prądem.

¹⁶I ziemia pomogła niewiście, i ziemia otworzyła swe usta i pochłonęła rzekę, którą smok wylał z swojego pyska.

¹⁷I smok rozgniewał się na niewiastę, i poszedł, aby walczyć z resztą jej potomstwa, które strzegą przykazań Boga i trzymają świadectwo Jezusa: