Revelation 12

¹Ukazał się wielki znak na niebie: kobieta odziana w słońce, z księżycem pod jej stopami i wieńcem z dwunastu gwiazd na głowie.

²Była w ciąży i wołała z bólem, przerażona bólami porodu.

³Wtedy ukazał się inny znak na niebie: ogromny czerwony smok o siedmiu głowach i dziesięciu rogach, a na jego głowach siedem koron.

⁴Jego ogon zmiotł trzecią część gwiazd z nieba i rzucił je na ziemię. Smok stanął przed kobietą, która miała rodzić, aby pożreć jej dziecko w chwili, gdy się urodzi.

⁵Urodziła syna, chłopca, który będzie rządził wszystkimi narodami żelaznym berłem. Jej dziecko zostało porwane do Boga i do Jego tronu.

⁶Kobieta uciekła na pustynię do miejsca przygotowanego dla niej przez Boga, aby tam była pielęgnowana przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni.

⁷Wtedy na niebie wybuchła wojna. Michał i jego aniołowie walczyli ze smokiem, a smok i jego aniołowie walczyli przeciwko niemu.

⁸Lecz smok nie był dość silny, i utracili swoje miejsce na niebie.

⁹Wielki smok został strącony — ten starożytny wąż zwany diabłem, czyli szatanem, który zwodzi cały świat. Został strącony na ziemię, a z nim jego aniołowie.

¹⁰Wtedy usłyszałem głos donośny na niebie, mówiący: Teraz przyszło zbawienie i moc, oraz królestwo Boga naszego i władza Jego Pomazańca. Albowiem strącony został oskarżyciel braci naszych, ten, który oskarżał ich przed Bogiem naszym dniem i nocą.

¹¹Oni zwyciężyli go przez krew Baranka i przez słowo swojego świadectwa, i nie umiłowali duszy swojej aż do śmierci.

¹²Dlatego weselcie się, niebiosa, i wy, którzy w nich mieszkacie! Ale biada ziemi i morzu, bo diabeł zstąpił do was w wielkim gniewie, wiedząc, że mało mu czasu pozostało.

¹³Kiedy smok zobaczył, że został strącony na ziemię, pognał za kobietą, która urodziła chłopca.

¹⁴Kobiecie dano dwa skrzydła wielkiego orła, aby mogła uciec na pustynię do miejsca przygotowanego dla niej, gdzie będzie pielęgnowana przez czas, czasy i połowę czasu, z dala od wąża.

¹⁵Wtedy wąż z ust swojego wyrzucił wodę jak rzekę, aby ją porwać i zmieść wraz z nią.

¹⁶Lecz ziemia przyszła kobiecie z pomocą; otworzyła usta swoje i połknęła rzekę, którą wyrzucił z ust smok.

¹⁷Wtedy smok rozgniewał się na kobietę i poszedł, aby walczyć z resztą jej potomstwa — tymi, którzy zachowują przykazania Boże i trzymają się świadectwa Jezusa.