Revelation 15

¹I ujrzałem inny znak na niebie, wielki i dziwny; siedmiu aniołów mających siedem ostatnich kar, bo w nich wyczerpana jest gniewu Boga.

²I ujrzałem morze, które wydawało się jak szkło zmieszane z ogniem; i ci, którzy zwyciężyli bestię i obraz jej oraz liczbę jej imienia, stali na miejscach przy morzu szklanym, trzymając w rękach instrumenty muzyczne Boga.

³I śpiewali pieśń Mojżesza, sługi Boga, i pieśń Baranka, mówiąc: Wielkie i godne podziwu są Twoje dzieła, Panie Boże, Władco wszystkich; prawdziwe i pełne sprawiedliwości są Twoje drogi, Królu wieczny.

⁴Któż nie będzie się Ciebie lękać, Panie, i nie da chwały Twojemu imieniu? Boś tylko Ty święty; albowiem wszystkie narody przyjdą i pokłonią się przed Tobą; bo Twoja sprawiedliwość stała się jasna.

⁵I po tych rzeczach ujrzałem, i dom Namiotu świadectwa na niebie otworzył się:

⁶I siedmiu aniołów, którzy mieli siedem kar, wyszło z domu Boga, odziani w lniany, czysty i błyszczący, z złotymi pasami na piersiach.

⁷I jeden z czterech zwierząt dał siedmiu aniołom siedem złotych czasze pełnych gniewu Boga, który żyje na wieki wieków.

⁸I dom Boga był pełen dymu ze chwały Boga i z mocy Jego, i nikt nie mógł wejść do domu Boga, aż siedem kar siedmiu aniołów się skończyło.