Revelation 18

¹Po tym widziałem innego anioła zstępującego z nieba. Miał wielką władzę, a ziemia została oświetlona jego blaskiem.

²Wołając głosem potężnym, powiedział: „Upadła! Upadła wielka Babilonia!" Stała się siedliskiem demonów i siedliskiem dla każdego nieczystego ducha, siedliskiem dla każdego nieczystego ptaka, siedliskiem dla każdego nieczystego i obmierzłego zwierzęcia.

³Albowiem wszystkie narody piły wino szaleńczego rozpuszczenia jej. Królowie ziemi popełniali nierząd z nią, a kupcy ziemi wzbogacili się z powodu jej wystawnych luksusów.

⁴Wtedy usłyszałem inny głos z nieba, mówiący: „Wyjdźcie z niej, mój lud," abyście nie mieli udziału w jej grzechach, i abyście nie otrzymali żadnej z jej plag;

⁵albowiem jej grzechy nagromadziły się aż do nieba, i Bóg wspomniał jej zbrodnie.

⁶Oddajcie jej według tego, co ona dała; zapłaćcie jej podwójnie za to, co uczyniła. W jej własnym pucharze przelajcie jej porcję podwojoną.

⁷W ile się wywyższała i żyła w luksusie, w tyle zadajcie jej mękę i smutek. W sercu swym mówi: „Siedzę jako królowa; nie jestem wdową i nigdy się nie będę smucić."

⁸Dlatego w jeden dzień przyjdą na nią jej plagi: śmierć, smutek i głód. Będzie spalona ogniem, albowiem potężny jest Pan Bóg, który ją sądzi.

⁹„Gdy królowie ziemi, którzy popełniali z nią nierząd i żyli w luksusie, zobaczą dym jej spalenia, będą nad nią płakać i lamentować.

¹⁰Przerażeni jej męką staną z daleka i będą wołać: „Biada! Biada tobie, wielkie miasto, miasto potężne, Babilonie! W jedną godzinę przyszła twoja zguba!"

¹¹„Kupcy ziemi będą nad nią płakać i lamentować, bo nikt już nie kupuje ich towarów—

¹²towarów złota, srebra, kamieni drogocennych i pereł; płótna celulozowego, purpury, jedwabiu i sukna szkarłatnego; wszelkiego rodzaju drewna cytrynowego i przedmiotów wykonanych ze słoniowca, drogiego drewna, brązu, żelaza i marmuru;

¹³towarów cynamonu i przypraw, kadzidła, mirry i kadzidła aromatycznego, wina i oliwy, mąki pszennej i pszenicy; bydła i owiec; koni i wozów; i ludzi sprzedanych jako niewolnicy.

¹⁴„Powiedzą: „Owoc, którego pragnęła twoja dusza, odszedł od ciebie. Wszystkie twoje dobra i blask znikły na zawsze."

¹⁵Kupcy, którzy sprzedawali te rzeczy i wzbogacali się z jej powodu, będą stać z daleka, przerażeni jej męką. Będą płakać i lamentować

¹⁶i wołać: „Biada! Biada tobie, wielkie miasto, przyodziane w płótno celulozowe, purpurę i szkarłat, i błyszczące złotem, kamieniami drogocennymi i perłami!

¹⁷W jedną godzinę takie wielkie bogactwo zostało zniszczone!" Każdy kapitan statku i wszyscy, którzy żeglują po morzu, marynarze i wszyscy, którzy żyją z morza, będą stać z daleka.

¹⁸Gdy zobaczą dym jej spalenia, będą wołać: „Czy było kiedyś takie wielkie miasto jak to?

¹⁹Będą rzucać pył na swoje głowy i z płaczem i lamentacją będą wołać: „Biada! Biada tobie, wielkie miasto, dzięki której bogactwu wszyscy, którzy mieli statki na morzu, wzbogacili się! W jedną godzinę została zniszczona!"

²⁰„Radujcie się z powodu niej, niebiosa! Radujcie się, lud Boży! Radujcie się, apostołowie i prorocy! Albowiem Bóg wydał nad nią sąd, którym ona wydała sąd nad wami."

²¹Wtedy potężny anioł podniósł skałę wielkości dużego żarna młyńskiego i rzucił ją do morza, mówiąc: „Z taką siłą wielkie miasto Babilon będzie obalone i nigdy już nie będzie znalezione.

²²Głos harfistów i muzykantów, flecistów i trębaczów, nigdy już nie będzie słyszany w tobie. Żaden rzemieślnik żadnego zawodu nigdy już nie będzie znaleziony w tobie. Głos żarna młyńskiego nigdy już nie będzie słyszany w tobie.

²³Światło lampy nigdy już nie będzie świecić w tobie. Głos pana młodego i panny młodej nigdy już nie będzie słyszany w tobie. Twoi kupcy byli ważnymi ludźmi na świecie. Wszystkie narody zostały zwiedzionymi twoją magią.

²⁴W niej znalezione było krew proroków i świętego ludu Bożego, wszystkich zabitych na ziemi."