Romans 12

¹Dlatego błagam was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście przedstawili ciała wasze w ofierze żywą, świętą, miłą Bogu, jako służbę waszą rozumną.

²Nie przyjmujcie kształtu wieku tego, ale przemieniajcie się odnowieniem umysłu waszego, abyście doświadczyli, jaka jest wola Boża, dobra, miła i doskonała.

³Albowiem mówię wam przez łaskę, która mi dana została, aby nikt z was nie myślał o sobie wyżej, niż powinien myśleć, lecz aby myślał rozsądnie, stosownie do miary wiary, którą Bóg każdemu udzielił.

⁴Bowiem jak w jednym ciele mamy wiele członków, a wszystkie członki nie mają tego samego urzędu,

⁵tak my, którzy jesteśmy wielu, jesteśmy jednym ciałem w Chrystusie, każdy zaś jesteśmy członkami jeden drugiego.

⁶Mając zaś darowania różne, stosownie do łaski, która nam dana została, czy to proroctwo, niech prorokujemy stosownie do miary wiary;

⁷czy to służbę, oddajmy się służbie; czy kto naucza, niech się oddaje nauczaniu;

⁸czy kto napomina, niech się oddaje napominaniu; kto się udziela, niech się udziela z prostością; kto przewodzi, niech przewodzi z gorliwością; kto okazuje miłosierdzie, niech to czyni z weselością.

⁹Miłość niech będzie bez obłudy. Brzydźcie się tym, co złe; przylegajcie do tego, co dobre.

¹⁰W miłości bratniej bądźcie sobie nawzajem życzliwi; w honorze jedni drugich wyprzedzajcie.

¹¹W gorliwości nie być leniwymi; duchem zapałczywymi; Panu służący;

¹²w nadziei się radujcie; w niedzie trwajcie; w modlitwie wytrwajcie;

¹³potrzebom świętych się przyczyniajcie; gościnność pragnijcie.

¹⁴Błogosławcie tym, którzy was prześladują; błogosławcie, a nie przeklinacie.

¹⁵Z radującymi się radujcie się; z płaczącymi płaczcie.

¹⁶Jedno dla drugiego myślcie. Nie dążcie do wysokich rzeczy, ale przystosowujcie się do pokornych. Nie bądźcie mądrzy przed samymi sobą.

¹⁷Nikomu nie płaccie złem za złe. Starajcie się o to, co jest uczciwe wobec wszystkich ludzi.

¹⁸Jeśli to możliwe, na ile od was zależy, żyjcie w pokoju ze wszystkimi ludźmi.

¹⁹Nie sami sobie się mścijcie, ukochani, lecz dajcie miejsce gniewie Bożemu. Albowiem napisano: Mnie należy się mszczenie; ja się odwdzięczę, mówi Pan.

²⁰Jeśli tedy głodny jest nieprzyjaciel twój, nakarm go; jeśli pragnie, napój go. Czyniąc bowiem tak, żgorzałe węgle sypać będziesz na jego głowę.

²¹Nie daj się złu przemocy, ale przezwyciężaj złe dobrem.