Song of Solomon 1

¹Het Hooglied, dat van Salomo is.

²Laat hij mij kussen met de kussen zijns monds; want uw liefde is beter dan wijn.

³Uw oliën hebben een aangename geur. Uw naam is uitgegoten olie, daarom houden de jonkvrouwen van u.

⁴Trek mij mee met u. Laat ons haastig gaan. De koning heeft mij in zijn kamers gebracht. Uw vrienden Wij zullen ons verheugen en blij zijn in u. Wij zullen uw liefde meer prijzen dan wijn! Gij hebt gelijk dat zij van u houden.

⁵Ik ben donker, maar lovely, gij dochteren van Jeruzalem, gelijk de tenten van Kedar, gelijk de gordijnen van Salomo.

⁶Zie mij niet aan omdat ik donker ben, omdat de zon mij verbrand heeft. De zonen van mijn moeder waren toornig op mij. Zij hebben mij tot oppasster der wijngaarden gemaakt. Mijn eigen wijngaard heb ik niet onderhouden.

⁷Zeg mij, gij, die mijn ziel liefheeft, waar gij uw kudde weidt, waar gij haar tegen het middaguur laat rusten; want waarom zou ik zijn als een verhulde vrouw bij de kudden uwer metgezellen? Minnaar

⁸Indien gij het niet weet, gij schoonste onder de vrouwen, volg de sporen der schapen. Weid uw jonge geiten bij de tenten der herders.

⁹Ik heb u vergeleken, mijn liefste, met een paard in Farao's wagenen.

¹⁰Uw wangen zijn schoon met oorijzers, uw hals met sieraden.

¹¹Wij zullen u oorijzers van goud maken, met zilveren knoppen. Gij

¹²Terwijl de koning aan zijn tafel zat, verspreidde mijn reukwerk zijn geur.

¹³Mijn beminde is voor mij een zakje mirre, dat tussen mijn borsten ligt.

¹⁴Mijn beminde is voor mij een tros hennaklompen uit de wijngaarden van En-Gedi. Minnaar

¹⁵Ziet, gij zijt schoon, mijn liefste. Ziet, gij zijt schoon. Uw ogen zijn duiven. Gij

¹⁶Ziet, gij zijt schoon, mijn beminde, ja aangenaam; en ons leger is groen. Minnaar

¹⁷De balken van ons huis zijn ceders. Onze sparren zijn cypressen.