Song of Solomon 1

¹Pieśń nad pieśniami Salomona.

²Niech mnie pocałuje pocałunkami swoich ust— bo miłość twoja jest słodsza niż wino.

³Przyjemny jest zapach twoich perfum; imię twoje jest jak rozlane perfumy. Nic dziwnego, że kochają cię młode kobiety!

⁴Weź mnie ze sobą—pośpieszmy! Niech król wprowadzi mnie do swoich komnat. Radujemy się i delektujemy tobą; będziemy chwalić twoją miłość bardziej niż wino. Jak słusznie cię adorują!

⁵Ciemna jestem, a jednak piękna, córki Jerozolimy, ciemna jak namioty Cedru, jak zasłony namiotu Salomona.

⁶Nie patrz na mnie, że jestem ciemna, bo jestem przyciemniona przez słońce. Synowie mojej matki gniewali się na mnie i kazali mi opiekować się winnicami; swoją własną winnicę musiałam zaniedbać.

⁷Powiedz mi, ty, którego kocham, gdzie pasiesz swoją trzodę i gdzie spędzasz owce w południe. Dlaczego miałabym być jak zakryta kobieta przy trzodach twoich towarzyszy?

⁸Jeśli nie wiesz, o najpięk­niejsza z kobiet, idź za śladami owiec i pasź swoje kozy przy namiotach pasterzy.

⁹Porównuję cię, moja miła, do klaczy pośród koni wojennych Faraona.

¹⁰Piękne są twoje policzki ozdobione kolczykami, twoja szyja sznurami klejnotów.

¹¹Zrobimy ci kolczyki ze złota, wysadzane srebrem.

¹²Podczas gdy król siedział przy swoim stole, moje perfumy rozprzestrzeniały swój zapach.

¹³Mój ukochany jest dla mnie woreczkiem mirry spoczywającym między mojymi piersiami.

¹⁴Mój ukochany jest dla mnie grona kwiatów henny z winnic En Gedi.

¹⁵Jaka piękna jesteś, moja miła! O, jak piękna! Twoje oczy są jak gołębie.

¹⁶Jak przystojny jesteś, mój ukochany! O, jak czarujący! A nasze łoże jest zielone.

¹⁷Belki naszego domu to cedry; nasze krokwie to świerki.