Song of Solomon 3

¹Nocy na łożu moim szukałem tego, którego miłuje dusza moja; szukałem go, ale go nie znalazłem.

²Wstanę teraz i będę chodzić po mieście, po ulicach i na szerokichach drogach szukać będę tego, którego miłuje dusza moja; szukałem go, ale go nie znalazłem.

³Strażnicy, którzy obchodzą miasto, spotkali mnie; do nich rzeczem: Czy widzieliście tego, którego szuka dusza moja?

⁴Ledwie minąłem ich, gdy spotykam tego, którego miłuje dusza moja. Ująłem go za ręce i nie puściłem go, aż zaprowadziłem go do domu matki mojej i do pokoju tej, która mnie zrodziła.

⁵Zaklina was, córki jerozolimskie, przez gazele polne, abyście nie budziły i nie rozbudzały miłości, aż będzie jej ugodno.

⁶Któż to wschodzi z pustyni jak słupy dymu, wonnością pachnący najdroższymi aromatami, wszystkimi proszkami handlarza?

⁷Oto łoże Salomona; sześćdziesiąt walecznych wokół niego, ze zbrojnych Izraela,

⁸Wszyscy opasani mieczami, wytrenowani w wojnie; każdy ma miecz przy boku ze względu na strach nocny.

⁹Sobie łoże uczynił sam król Salomon z drewna libańskiego.

¹⁰Jego słupy uczynił ze srebra, oparcie jego ze złota, siedzenie jego z purpury, pośród niego wyłożone miłością córek jerozolimskich.

¹¹Wyjdźcie, córki jerozolimskie, i patrzcie na króla Salomona w koronie, którą włożyła mu matka jego na głowę w dniu zaślubin jego i w dniu wesela serca jego.