Song of Solomon 3

¹Całą noc na łożu moim szukałem tego, którego miłuje dusza moja; szukałem go, ale go nie znalazłem.

²Wstanę teraz i obejdę miasto, przejdę przez ulice i place jego; będę szukać tego, którego miłuje dusza moja. Szukałem go, ale go nie znalazłem.

³Straznicy, którzy obchodzą miasto, znaleźli mnie. "Czyście nie widzieli tego, którego miłuje dusza moja?"

⁴Ledwie ich minęłam, gdy znalazłam tego, którego miłuje dusza moja. Ujęłam go i nie puściłam, aż zaprowadziłam go do domu matki mojej, do pokoju tej, która mnie poczęła.

⁵Zaklınąm was, córki jerozolimskie, przez gazele i przez jelice polne: nie budźcie i nie rozbudzajcie miłości, aż jej będzie się podobać.

⁶Któż to, co wschodzi z pustego jak słup dymu, pachnący mirrą i kadzidłem ze wszystkich aromatów kupca?

⁷Oto nosidła Salomona: sześćdziesięciu wojowników około niego, z książąt Izraela,

⁸wszyscy opasani mieczami, wprawieni w bój; każdy ma miecz przy boku, ochronę przed lękiem nocnym.

⁹Nosze sobie zrobił król Salomon z drewna libańskiego.

¹⁰Słupy jego zrobił ze srebra, oparcie ze złota. Siedzenie jego jest upholsterowane purpurą, wnętrze jego wyłożone miłością córek jerozolimskich.

¹¹Wyjdźcie i spójrzcie, córki syjońskie, na króla Salomona w koronie, którą ukoronowała go matka jego w dniu wesela jego, w dniu radości serca jego.