Song of Solomon 3

¹Nocą na łożu moim szukałam tego, którego miłuje dusza moja. Szukałam go, ale go nie znalazłam.

²Wstanę teraz i będę chodzić po mieście; po ulicach i na placach będę szukać tego, którego miłuje dusza moja. Szukałam go, ale go nie znalazłam.

³Znaleźli mnie strażnicy, którzy chodzą po mieście; „Czy widzieliście tego, którego miłuje dusza moja?"

⁴Ledwie od nich uszłam, gdy znalazłam tego, którego miłuje dusza moja. Objęłam go i nie chciałam go puścić, aż wprowadzę go do domu mojej matki, do komnaty tej, która mnie poczęła.

⁵Zaklnę was, córki Jerozolimy, przez łanie lub jelenie polne, abyście nie budziły i nie wznawiały miłości, aż sama będzie chciała.

⁶Któż to przychodzi z pustyni jak słupy dymu, pachnąca mirrą i kadzidłem, wszystkimi przyprawnościami kupca?

⁷Oto nośnia Salomona! Sześćdziesięciu mocarzy dookoła niego, z mocarzy izraelskich.

⁸Wszyscy oni mają miecze i są wprawni w wojnie. Każdy ma miecz na biodrze z powodu lęku nocnego.

⁹Nosze sobie Król Salomon uczynił z drewna libańskiego.

¹⁰Jej słupy uczynił ze srebra, jej posadę ze złota, jej siedzenie z purpury, jej wnętrze wyłożone miłością od córek Jerozolimy.

¹¹Wyjdźcie, córy syjońskie, i patrzcie na Króla Salomona w koronie, którą mu włożyła matka jego w dzień wesela jego, w dzień wesela serca jego.