Song of Solomon 3

¹Na moim łożu nocą szukałem tego, którego miła jest moja dusza; szukałem go, ale go nie znalazłem!

²Wstanę i będę obchodzić miasto, po ulicach i na placach publicznych szukać tego, którego miła jest moja dusza! Szukałem go, ale go nie znalazłem.

³Znaleźli mnie strażnicy, którzy obchodzą miasto. Czemu tego, którego miła jest moja dusza, nie widzieliście?

⁴Ledwo ich minęłam, gdy znalazłam tego, którego miła jest moja dusza! Ujęłam go i nie puściłam go, dopóki nie przyprowadziłam go do domu matki mojej - do komnaty tej, która mnie poczęła.

⁵Przysięgam wam, córki jeruzalemskie, przez sarny lub przez łanie polne - nie wzbudzajcie i nie budzcie miłości, dopóki ona sama nie zechce!

⁶Kto to jest, co się wynurza z pustyni jak słupy dymu, oparzone mirrą i kadzidłem, wszelkimi proszkami kupca?

⁷Oto jego nośnia, która należy do Salomona, sześćdziesiąt potężnych ludzi wokół niej, z możnych Izraela,

⁸wszyscy mający miecze, wyćwiczeni w bitwie, każdy miał miecz u boku, ze względu na strach w nocy.

⁹Nośnię sobie uczynił król Salomon z drewna libańskiego,

¹⁰jej słupy uczynił ze srebra, jej dno ze złota, jej siedzenie z purpury, jej wnętrze wyłożone miłością przez córki jeruzalemskie.

¹¹Wyjdźcie i patrzcie, córki Syjonu, na króla Salomona w koronie, w której go ukoronowała matka jego w dniu jego zaślubin i w dniu radości serca jego!