Song of Solomon 4

¹Zie, gij zijt schoon, mijn liefde. Zie, gij zijt schoon. Uw ogen zijn duiven achter uw sluier. Uw haar is als een kudde geiten, die afdalen van de berg Gilead.

²Uw tanden zijn als een nieuw geschoren kudde, die uit de wasserij omhoog zijn gekomen, waar elk tweeling heeft. Geen daarvan is beroofd.

³Uw lippen zijn als een scharlaken draad. Uw mond is liefelijk. Uw slapen zijn als een stuk van een granaatappel achter uw sluier.

⁴Uw hals is als de toren van David, gebouwd voor een wapenarsenaal, waaraan duizend schilden hangen, al de schilden van de sterke mannen.

⁵Uw twee borsten zijn als twee jonge herten, die tweeling zijn van een ree, die weiden onder de lelies.

⁶Totdat de dag koel wordt en de schaduwen vlieden, zal ik gaan naar de berg der mirre, naar de heuvel der wierook.

⁷Gij zijt geheel schoon, mijn liefde. Er is geen vlek aan u.

⁸Kom met mij van Libanon, mijn bruid, met mij van Libanon. Zie van de top van Amana, van de top van Senir en Hermon, van de leuwen-holen, van de bergen der luipaarden.

⁹Gij hebt mijn hart geroofd, mijn zuster, mijn bruid. Gij hebt mijn hart geroofd met een van uw ogen, met een ketting van uw hals.

¹⁰Hoe schoon is uw liefde, mijn zuster, mijn bruid! Hoe veel beter is uw liefde dan wijn! De geur van uw parfums dan allerlei specerijen!

¹¹Uw lippen, mijn bruid, druipen als een honingraat. Honing en melk zijn onder uw tong. De geur van uw klederen is als de geur van Libanon.

¹²Een gesloten hof is mijn zuster, mijn bruid; een gesloten bron, een verzegelde fontein.

¹³Uw spruiten zijn een boomgaard van granaatappelen, met kostbare vruchten: Henna met spikenardplanten,

¹⁴Spikenard en saffraan, Kalmus en kaneel, met alle soorten wierookboom; Mirre en aloëhout, met alle kostbaarste specerijen,

¹⁵Een fontein van hoftuinen, een put van levende wateren, stromingen van Libanon.

¹⁶Ontwaakt, noordenwind; en kom gij zuidenwind; blaast op mijn hof, opdat zijn specerijen uitvloeien. Laat mijn geliefde in zijn hof komen, en eet zijn kostbare vruchten.