Song of Solomon 4

¹Zie, gij zijt schoon, mijn vriendin, zie, gij zijt schoon, Uw ogen zijn duiven achter uw sluier, Uw haar als een rij geiten Die glinsteren van de berg Gilead,

²Uw tanden als een rij geschoren schapen Die uit het baden zijn opgekomen, Want zij vormen allen tweelingen, En geen daarvan is beroofd.

³Als een scharlaken draad zijn uw lippen, En uw spraak is bevallig, Als het werk van de granaatappel is uw voorhoofd achter uw sluier,

⁴Als de toren van David is uw hals, gebouwd als een wapenmagazijn, Duizend schilden zijn eraan opgehangen, Al de schilden van de sterken.

⁵Uw twee borsten zijn als twee reeën, Tweelingen van een ree, die weiden onder de lelies.

⁶Tot de dag aanbreekt, En de schaduwen zijn gevlucht, Zal ik mij begeven naar de berg der mirre, En naar de heuvel van de wierook.

⁷Gij zijt geheel schoon, mijn vriendin, En geen gebrek is aan u. Komt uit Libanon, O bruid,

⁸Komt uit Libanon, kom gij toch. Ziet af van de top van Amana, Van de top van Senir en Hermon, Van de woningen der leeuwen, Van de bergen der panters.

⁹Gij hebt mij aangeemoedigd, mijn zuster-bruid, Aangeemoedigd met één van uw ogen, Met één ketting van uw hals.

¹⁰Hoe wonderbaar zijn uw liefkozingen geweest, mijn zuster-bruid, Hoe veel beter zijn uw liefkozingen dan wijn, En de geur van uw parfums dan alle specerijen.

¹¹Uw lippen druipen honing, O bruid, Honing en melk zijn onder uw tong, En de geur van uw klederen Is als de geur van Libanon.

¹²Een besloten hof is mijn zuster-bruid, Een gesloten fontein -- een verzegelde bron.

¹³Uw loten zijn een paradijs van granaatappels, Met dierbare vruchten,

¹⁴Cypresssen met nardus -- nardus en saffraan, Riet en kaneel, Met alle bomen van wierook, Mirre en aloë, met al de voornaamste specerijen.

¹⁵Een fontein van tuinen, een bron van levend water, En stromingen uit Libanon!

¹⁶Ontwaakt, O noordenwind, en kom, O zuiden, Doe mijn hof zijn welriekende guren uitademen, Laat mijn geliefde in zijn hof komen, En eet zijn aangename vruchten!