Song of Solomon 4

¹Oto jesteś piękna, przyjaciółko moja, oto jesteś piękna; oczy twoje jak gołębie za zasłoną twoją, włosy twoje jak stado kóz zstępujące ze zbocza góry Galaad.

²Zęby twoje jak stado strzyżonych owiec, wychodzących spod kąpieli, z których każda rodzi bliźnięta, i żadna między nimi nie jest pozbawiona potomstwa.

³Usta twoje jak nić szkarłatna, i mowa twoja piękna; skroń twoja za zasłoną twoja jak owoc granatu.

⁴Szyja twoja jak wieża Dawidowa, zbudowana dla arsenału; tysiąc tarcz wisi na niej, wszystkie tarcze mocarzy.

⁵Dwa piersi twoje jak dwa młode sarny, bliźnięta sarenki, które się pasą między liliami.

⁶Dopóki nie zarośnie dzień i nie uciekną cienie, pójdę sobie na górę myrry i na wzgórze kadydelka.

⁷Całkowicie piękna jesteś, przyjaciółko moja, i nie ma w tobie żadnej zmazy.

⁸Chodź ze mną z Libanu, moja małżonko, chodź ze mną z Libanu. Popatrz ze szczytu Amany, ze szczytu Szeniru i Hermonu, z legowisk lwów, z gór panterów.

⁹Podbiłaś mi serce, siostra moja, małżonko, podbiłaś mi je jednym okiem twoim, jednym łańcuchem szyi twojej.

¹⁰Jak piękna jest twoja miłość, siostra moja, małżonko! Jak lepsza jest twoja miłość od wina, i zapach twoich perfum od wszystkich przypraw!

¹¹Wargi twoje, moja małżonko, kruszą miód; miód i mleko pod językiem twoim, i zapach szat twoich jak zapach Libanu.

¹²Ogród zamknięty jesteś, siostra moja, małżonko, źródło zapieczętowane, fontanna zapieczętowana.

¹³Twoje pędy to raj granatów wraz z owocem przywódcy,

¹⁴Cyprysów wraz z nardem, nard i szafran, trzcinę i cynamon ze wszystkimi drzewami kadydelka, mirrę i aloes ze wszystkimi najlepszymi przyprawami.

¹⁵Źródło ogrodów, studnia wód żywych, i strumienie ze spływające z Libanu!

¹⁶Przebudź się, wietrze północny, i przyjdź, wietrze południowy! Wiej na ogród mój, niech się rozleje wonie jego! Niech przyjdzie mój ukochany do swego ogrodu i niech je owoce jego słodkie!