Zechariah 12

¹Brzemieniem słowa PANA dla Izraela mówi PAN, który rozciąga niebiosa i kładzie podstawę ziemi, i tworzy ducha człowieka w jego wnętrzu.

²Oto uczynię Jerozolimę czaszą drżenia dla wszystkich narodów dokoła, gdy będą w oblężeniu przeciwko Judzie i przeciwko Jerozolimie.

³I w onym dniu uczynię Jerozolimę kamieniem uciążliwym dla wszystkich narodów: wszyscy, którzy będą się nią obarczać, będą poranieni, choćby wszystkie narody ziemi zebrały się przeciwko niej.

⁴W onym dniu, mówi PAN, uderzę każdy koń osłupieniem, a jeźdźca jego szaleństwem: i otworzyć rozum mój na dom Judy, i każdego konia z ludu uderzę ślepotą.

⁵I przywódcy Judy powiedzą w sercu swoim: Mieszkańcy Jerozolimy będą moją mocą w PANU zastępów, w Bogu ich.

⁶W onym dniu uczynię przywódców Judy jak palenisko ognia między drewnem, i jak pochód ognia w snopie; i będą pożerać wszystkie narody dokoła, na prawo i na lewo: i Jerozolima będzie zamieszkana znowu na swoim miejscu, w Jerozolimie.

⁷PAN też zbawi namioty Judy najpierw, aby się chwała domu Dawida i chwała mieszkańców Jerozolimy nie wzniosła się nad Judą.

⁸W onym dniu PAN będzie bronić mieszkańców Jerozolimy; i ten, który jest słaby między nimi w onym dniu, będzie jak Dawid; i dom Dawida będzie jak Bóg, jak anioł PANA przed nimi.

⁹I stanie się w onym dniu, że będę dążyć do zniszczenia wszystkich narodów, które przychodzą przeciwko Jerozolimie.

¹⁰I wyleję na dom Dawida i na mieszkańców Jerozolimy ducha łaski i błagań: i będą patrzeć na mnie, którego przebili, i będą opłakiwać go, jak się opłakuje jedynego syna, i będą w goryczą nad nim, jak się jest w goryczą nad pierworodnym.

¹¹W onym dniu będzie wielka żałoba w Jerozolimie, jak żałoba Hadad-Rimmon w dolinie Megiddo.

¹²I ziemia będzie opłakiwać się, każdy ród osobno: ród domu Dawida osobno, i ich żony osobno; ród domu Natana osobno, i ich żony osobno;

¹³Ród domu Lewiego osobno, i ich żony osobno; ród Szimiego osobno, i ich żony osobno;

¹⁴Wszystkie pozostałe rodziny, każdy ród osobno, i ich żony osobno.