Zechariah 2

¹En ik hief mijn ogen op en zag, en zie, een man met een meetlijn in zijn hand.

²Toen zeide ik: Waar gaat gij heen? En hij zeide tot mij: Om Jerusalem te meten, om te zien wat de breedte daarvan is, en wat de lengte daarvan is.

³En zie, de engel die met mij sprak, ging uit, en een ander engel ging uit om hem te ontmoeten,

⁴en zeide tot hem: Loop, spreek tot deze jonge man, zeggende: Jerusalem zal bewoond worden zonder muren, vanwege de menigte van menschen en vee daarin.

⁵Want Ik, spreekt de HEERE, zal haar een vuurmuur rondom zijn, en Ik zal de heerlijkheid in het midden van haar zijn.

⁶Ho, ho, vliedt uit het land van het noorden, spreekt de HEERE; want Ik heb u uitgespreid als de vier winden des hemels, spreekt de HEERE.

⁷Ho Zion, ontvlucht, gij die bij de dochter van Babel woont.

⁸Want alzo spreekt de HEERE der heirscharen: Na heerlijkheid zond Hij mij tot de volken die u beroofd hebben; want wie u aanraakt, raakt de appel zijns ogen aan.

⁹Want zie, Ik zal mijn hand tegen hen uitstrekken, en zij zullen een buit worden voor hen die hen dienden; en gij zult weten dat de HEERE der heirscharen mij gezonden heeft.

¹⁰Zingt en juicht, o dochter van Zion; want zie, Ik kom, en Ik zal in het midden van u wonen, spreekt de HEERE.

¹¹En veel volkeren zullen zich op die dag tot de HEERE voegen, en zullen Mijn volk zijn; en Ik zal in het midden van u wonen, en gij zult weten dat de HEERE der heirscharen mij tot u gezonden heeft.

¹²En de HEERE zal Juda erven als Zijn deel in het heilige land, en zal nog Jerusalem kiezen.

¹³Zij stil, al wat vlees is, voor het aangezicht van de HEERE; want Hij is opgewekt uit Zijn heilige woning.