Zechariah 2

¹Toen sloeg ik mijn ogen op en zag daar een man met een meetlijn in zijn hand.

²Ik vroeg: "Waar gaat gij heen?" Hij antwoordde mij: "Om Jeruzalem te meten, om uit te vinden hoe breed en hoe lang het is."

³Terwijl de engel die tot mij sprak, zich verwijderde, kwam een ander engel hem tegemoet

⁴en zei tot hem: "Snelt, zegt tot die jonge man: 'Jeruzalem zal een stad zonder muren zijn vanwege de grote menigte van mensen en dieren daarin.

⁵En ik zelf zal een muur van vuur rondom het zijn,' spreekt de Here, 'en ik zal zijn heerlijkheid in zijn midden zijn.'

⁶"Komt! Komt! Vlucht uit het land van het noorden," spreekt de Here, "want ik heb u naar de vier winden des hemels verstrooid," spreekt de Here.

⁷"Kom, Sion! Ontvlucht, gij die in de dochter Babel woont!"

⁸Want dit zegt de Here der heirscharen: "Nadat de Glorierijke mij tegen de volken gezonden heeft die u hebben beroofd—want wie u aanraakt, raakt de appel van Zijn oog aan—

⁹zal ik mijn hand tegen hen opheffen, opdat hun slaven hen zullen beroven. Dan zult gij weten dat de Here der heirscharen mij gezonden heeft.

¹⁰"Jubelt en verheugt u, dochter Sion. Want zie, ik kom, en ik zal in uw midden wonen," spreekt de Here.

¹¹"Vele volken zullen zich op die dag aan de Here aansluiten en zullen mijn volk worden. Ik zal in uw midden wonen en gij zult weten dat de Here der heirscharen mij tot u gezonden heeft.

¹²De Here zal Juda als Zijn erfdeel bezitten in het heilige land en zal Jeruzalem wederom kiezen.

¹³Zwijgt voor het aangezicht der Here, gij allen der aarde, want Hij heeft zich opgewekt uit Zijn heilige woning."