Zechariah 5

¹Wtedy ponownie podniosłem oczy i ujrzałem, a oto latający zwój.

²I powiedział do mnie: Co widzisz? I odpowiedziałem: Widzę latający zwój; długość jego to dwadzieścia łokci, a szerokość jego dziesięć łokci.

³Wtedy powiedział do mnie: To jest przekleństwo, które wychodzi na powierzchnię całej ziemi; albowiem każdy, który kradnie, będzie wykorzeniony z jednej strony według niego; i każdy, który przysięga fałszywie, będzie wykorzeniony z drugiej strony według niego.

⁴Sprawię, że wyjdzie, mówi Pan Zastępów, i wejdzie do domu złodzieja i do domu tego, który przysięga fałszywie imieniem moim; i pozostanie pośrodku jego domu, i pochłonie go z drewnem jego i z kamieniami jego.

⁵Wtedy anioł, który rozmawiał ze mną, wyszedł i powiedział do mnie: Podnieś teraz oczy i zobacz, co to jest, które wychodzi.

⁶I powiedziałem: Co to jest? I powiedział: To jest efa, która wychodzi. Powiedział ponadto: To jest ich postać na całej ziemi;

⁷(i oto została podniesiona talent ołowiu); i to jest kobieta siedząca pośrodku efy.

⁸I powiedział: To jest Bezbożność; i przerzucił ją do środka efy; i przerzucił masę ołowiu na otwór jej.

⁹Wtedy podniosłem oczy i ujrzałem, a oto wyszły dwie kobiety, i wiatr był w ich skrzydłach; bowiem miały skrzydła jak skrzydła bociana; i podniosły efę między ziemię a niebo.

¹⁰Wtedy powiedziałem do anioła, który rozmawiał ze mną: Dokąd noszą efę?

¹¹I powiedział do mnie: Aby zbudować jej dom w ziemi Szinaru; i gdy będzie przygotowana, będzie postawiona tam na swoim miejscu.