Zephaniah 2

¹Verzamelt u, ja, verzamelt u tezamen, o volk zonder schaamte;

²voordat het decreet voortkomt, voordat de dag voorbijgaat als kaf, voordat de grimmige toorn van de Eeuwige over u komt, voordat de dag van de toorn der Eeuwige over u komt.

³Zoekt de Eeuwige, gij allen, zachtmoedigen der aarde, die Zijn verordeningen hebt onderhouden; zoekt gerechtigheid, zoekt zachtmoedigheid: misschien zult gij verborgen zijn op de dag van de toorn der Eeuwige.

⁴Want Gaza zal verlaten zijn, en Askelon een verwoesting; zij zullen Asdod op het middelste des daags uitdrijven, en Ekron zal ontworteld worden.

⁵Wee den inwoners der zeekust, het volk der Krethi! Het woord der Eeuwige is tegen u, o Kanaän, het land der Filistijnen; Ik zal u vernietigen, opdat er geen inwoner zal zijn.

⁶En de zeekust zal weidegronden zijn, met hutten voor herders en omheiningen voor kudden.

⁷En de kust zal voor het overblijfsel van het huis van Juda zijn; zij zullen aldaar hun kudden weiden; in de huizen van Askelon zullen zij des avonds nederliggen; want de Eeuwige, hun God, zal zich over hen ontfermen, en hun gevangenis wenden.

⁸Ik heb de smaad van Moab gehoord, en de uitscheldingen der kinderen van Ammon, waarmede zij Mijn volk hebben gesmaden, en zich groot gemaakt hebben tegen hun grensland.

⁹Daarom, zo waarachtig als Ik leef, zegt de Eeuwige der heirscharen, de God van Israël: Zekerlijk zal Moab als Sodom zijn, en de kinderen van Ammon als Gomorra, een bezitting van brandnetels en zoutputten, en een eeuwige verwoesting: het overblijfsel van Mijn volk zal hen tot prooi maken, en het overblijfsel van Mijn natie zal hen erven.

¹⁰Dit zal hun ten deel vallen ter wille van hun hoogmoed, omdat zij Mijn volk, het volk der Eeuwige der heirscharen, hebben gesmaden en zich groot gemaakt hebben tegen hen.

¹¹De Eeuwige zal voor hen verschrikkelijk zijn; want Hij zal al de goden der aarde uithongeren; en men zal Hem aanbidden, een ieder van zijn plaats, zelfs al de eilanden der heidenen.

¹²Ook gij Ethi­opiërs zult door Mijn zwaard worden gedood.

¹³En Hij zal Zijn hand tegen het noorden uitstrekken, en Assyrië vernietigen, en zal Ninivé tot een verwoesting maken, en droog als de wildernis.

¹⁴En kudden zullen in het midden van haar nederliggen, al de beesten der volken; zowel de pelikaan als de stekelvarken zullen in haar kapitelen overnachten; hun stem zal zingen in de vensters; verwoesting zal op de drempelen zijn; want Hij heeft het cederhout blootgelegd.

¹⁵Dit is de blijde stad, die onbezorgd woonde, die in haar hart zeide: Ik ben, en er is niemand buiten mij; hoe is zij tot een verwoesting geworden, een legerstede voor de beesten! al wie voorbijgaat aan haar, zal sissen en de hand schudden.